cumhuriyetciyorum

TEZKERE

Bir önceki tezkere (faciası) 1 Mart 2003’te yaşanmıştı. Atlantik ötesi kundakçılığa yamaklık etme heveslileri fena halde bozulmuşlardı. Her türlü kötülüğün askersel kaynaklı olduğu güzel ülkemizde “askeri vesayet”e haddi bildirildi. Bir tanrının kulu çıkıp da sormadı! Diyelim ki askerler vesayet yoluyla milletvekillerini etkileyebildi de, etkilenenler bostan korkuluğu muydu diye! Belki de tarihte ilk kez halkı haksız bir savaşın dışında kaldığı için üzülmüştü birileri.

Tam da burada adam satın almacılığıyla tanınan emperyalist destekçisi Soros’un artık belleklerimize kazınan sözünü anımsayalım: “Türkiye’nin en iyi ihraç malı ordusudur!”  Bu sözün söylendiği tarihte Türk ordusunun dışsatım malı olması olanaksızdı.

Balyoz, Poyrazköy, Oraj, Ayışığı, Sarıkız, Casusluk ve Fuhuş davaları derken artık ordumuzun 23 sentlik askerler gibi piyasaya sürülmesi olanaklı hale geldi.

4 Ekim 2012 tezkeresi kazaya uğramadan meclisten geçti. Dünden bu yana gözlemlemeye çalışıyorum Suriye ile olan gerilimde gelinen nokta halkı kaygılandırırken; azınlıktaki bir kesimi de heveslendirmektedir. Zil takıp oynamadıkları kalmıştır!

“Türkiye seninle (Barzani) gurur duyuyor!” sözünü anımsayalım. Neyle ya da kiminle gurur duyacağınız konusunda özgür olduğunuz kesindir. Ama, her gururun bir bedeli olduğunu da bilmek zorundasınız.  Topraklarına ve yurttaşlarına karşı ölümcül tehdit kaynağı olan Irak kuzeyine adım atamayanların  söz konusu Suriye olduğunda eteklerinin zil çalmaya başlaması nasıl yorumlanmalı?

Necip Türk medyasından bir manşet : “Halep oradaysa, Türkiye burada!” Pespayeliğin, çukurluğun ve düzeysizliğin böylesine söyleyecek söz bulmak güçleşiyor!

Sonuçta bunca akıldışılığa ve yurtsevmezliğe başını çevirip bak(a)mayan, aymazlaşan ve duyarsızlaşan bir toplumun bu türden tehlikeli serüvenlere müstehak olduğunu söylemek haksızlık olur mu?

Çok daha kötüsü bu akla zarar gelişmelerin “Yurtta Barış, Dünyada Barış!” diyen bir önderin ülkesinde yaşanıyor oluşu değil midir?

Ceyhun BALCI, 04.10.2012