Ne kadarımız farkında?
Bilmek zor!
Küresel salgın gerçekte insanlığın duvara toslamasıydı!
Kibirli ve sınır tanımaz insan kedi, köpek, kirpi, kuş, çiçek, böcek tanımadı! Bu alemin yalın üyesi olmak yerine efendisi olmayı denedi!
İşte sonuç!
Her akşam turkuaz tabloya sığan acıklı tablo da kanıksandı!
Neden böyle oldu diyen sayılacak kadar az!
Bu felaketin çözümünü konuşansa yok gibi!
Dokuz köyden kovulup onuncu köye gelen Bekir Coşkun kalemini doğaya ve çevreye adamıştı!
Kibrin yerine alçakgönüllülüğü koymuştu!
Doğayı ve canlıları sevmeyi, onların üzerine titremeyi yaşamının rehberi bellemişti.
Doğal olarak bir ağacın yaşamı için yapının yerini değiştirten Atatürk’ün ve en büyük eseri Cumhuriyet’in tutkunuydu!
Acımız ve eksiğimiz büyük!
Onunla aynı toprağa basmak, aynı dili konuşmak kıvanç kaynağımız…
Ceyhun Balcı, 19.10.2020
cumhuriyetciyorum 
Yorum bırakın