ALEKSÇİLİK

 

Gazetelerinde çalışan yazarlara göz kulak olmak göreviyle yüklenmiş patronların yönettikleri takımdaki futbolcular konusunda karar vericilikleri sorgulanıyor. Konumuz Aleks ve Aleksçilik! Sevme ve sövme konusunda ayarımız yok ne yazık ki! Fazlasıyla hak edenler dururken Aleks heykeli dikmek de bizlere özgü bir hastalığın yansıması olsa gerek.

 

Bu tuhaflıkların önde gelen kahramanı da insanımız!

 

Cebine uzanan ellere, haklarına yönelen tehditlere ve ülkesi üzerine çöken karanlığa aldırmayanlar topluluğu olarak insanlarımız spora aşırı ilgisiyle şaşırtır hepimizi. Elbette sporun bedensel değil de seyirsel ve kumarsal yönüyle çok ilgiliyizdir.

 

Açlıktan nefesi kokan insanımız İddia ya da Toto uğruna İsveç ikinci ligi takımlarının son form durumunu ezbere bilir. Ne de olsa ekmek teknesidir onun için sporun bu yanı.

 

Bu nedenle Aleks çevresinde dönen olaylara da, bir ülke başbakanının böylesine önemsiz görünen ama toplum nezdinde önemsenen konuya ilgisine de bu bağlamda yaklaşmak gerekiyor.

 

“Zenginin parası (ve belki şöhreti) züğürdün çenesini yorar!” demişler. Aleksçilik bu özdeyişi fazlasıyla doğruluyor. Aş ve iş kaygısını bir yana bırakıp Aleksçilik yapanların Aleks’in Brezilya’ya dönmek için 150 bin dolar harcayıp özel uçak kiraladığının bilmem farkındalar mıdır? Farkına varsalar ceplerindeki son meteliği bağışlayıp Aleks’e son bir iyilik yapmaktan kaçınmazlardı!

 

Ceyhun BALCI, 10.10.2012