UĞURSUZLUĞUN YİRMİNCİ YILINDA İKİ İĞFAL OLGUSU…

Uğur Mumcu’nun 20. yokluk yılında zaman aşımını konuşuyoruz. Utancımızdır!

Bu anma gününün ilk saatlerinde Star tv’deki sabah izlencesine takıldı gözüm. Bir iğfalden söz ediyordu sunucu hanımefendi. Artık kanıksadığımız çocuk iğfallerinden birinden söz ederken tiksintisi ve öfkesi her halinden belli oluyordu. Son zamanlarda mahkemelerimiz bu tür olaylarda “rıza” varlığından söz eder oldu. On iki yaşında çocuk servet sahibi olduğunda rızasıyla da olsa istediği şekilde kullanabiliyor mu? Buna izin vermeyen sistem bu yaştaki çocuğun rızasıyla iğfal edilmesinden söz edebiliyor. İşte iğrençlik tam da burada boyut kazanmış oluyor.

İlgisiz gibi görünse de çok ilgili bir başka olay. Hem de aynı izlenceden! On iki yaşında çocuğun iğfal edilmesinden rahatsız olan sunucu hanımefendi bir başka iğfalden hiç de rahatsız olmuşa benzemiyordu. Patriot iğfalinden söz ediyorum. Milyonların dut yutmuş bülbüle döndüğü bu iğfale birkaç TGB’li gencimiz başkaldırabildi ne yazık ki. Vatanın hem de yabancı “vatanseverlerce” iğfalini yok sayan yetkilerimiz bu iğfale karşı duran birkaç gencin peşine düştü. Vatanın başka vatanseverlerce iğfalinde de “rıza” söz konusuydu. Hatta, iğfalciler vatana yönetenlerce çağırılmıştı.

Böyle bir durumda Uğur Mumcu ne yapardı, ne yazardı, ne söylerdi?

Rızasıyla da olsa hem 12 yaşında çocuğun, hem de Atatürk Cumhuriyeti’nin iğfalinin karşısında dururdu! Hem de tüm benliğiyle, tüm varlığıyla ve olanca gücüyle! Elbette kalemiyle!

Çünkü, o bir bağımsızlıkçıydı, o bir cumhuriyetçiydi, o gerçek bir demokrattı, o bir Kemalist’ti… Daha kısa ve öz deyişle o namuslu bir insandı!

Şimdi daha iyi anlayabiliriz onun başına geleni ve başına gelenin zaman aşımı olasılığı ile yüz yüze kalmasını!

Uğur Mumcu 12 yaşındaki kız çocuğunun da, 90’lık Cumhuriyet’in iğfal edilmesine sessiz kalanlardan değildi.

Uğursuzluğun 20. yılında onu özlemle anıyoruz! İlkelerini yaşatmak ve daha da önemlisi yaşamımızın rehberi kılmak boynumuzun borcu olmalı!

Ceyhun BALCI, 24.01.2013