ANALAR AĞLARKEN!

Açılım ve bölünme kutsanırken pis işlere böyle kılıflar gerektiği için “analar ağlamasın” kodu kullanıldı.  

Analar şimdi de ağlamaya devam ediyor! Yoksa, bu analar ana değil mi?

Abdullah Cömert ve Ethem Sarısülük  polis kurşunuyla, Mehmet Ayvalıtaş insan kılıklının sürdüğü aracın çarpmasıyla ve şimdi de Ali İsmail Korkmaz eli sopalı bidon kafalılarca aramızdan alındı!

Onların anası ana, o anaların ağlaması dikkate değer değil miydi?

Adlarını andıklarımızın üçünün anası Ali İsmail Korkmaz’ın kalpaklı Atatürklü Türk bayrağına sarılı tabutunun başında bir araya geldiler. Ağlamaktan alıkoyamasalar da kendilerini soylu bir davranış sergilediler. Halk hareketinin belki de temel taşı olan dayanışmayı bu acılı günde de ayakta tutmaktan geri durmadılar.

Onlar da anaydı! Üstelik oğulları ellerine silah da almamıştı! Tek silahları vatan, bayrak ve Atatürk aşkıydı!

Elbette, 2013 Türkiye’sinde birilerinin saldırısına uğramak için yeterli gerekçe vardı!

Ali İsmail Korkmaz’ın ağlayan anası Ethem ve Abdullah’ın acıları henüz küllenmemiş  analarınca teselli edildi!

http://www.hurriyet.com.tr/gundem/23703925.asp

Böyle soylu davranış sergileyen, değerlerini acılı günlerinde de yaşatan bir halkın yenilmesi neredeyse olanaksızdr!

Ölü bedenlerin geride bıraktığı bu anlamlı ve önemli emanete Türk halkı sonuna kadar sahip çıkmalı!

Yüce anıları yolumuzu ışıtmakla kalmayacak, bizlere rehberlik de edecek! Anaları ise, “analar ağlamasın” diyerek Türkiye’den vazgeçmeye niyetlenenlerin önündeki aşılmaz duvarlar olacak!

Ceyhun BALCI, 11.07.2013