RENKLİ KİTAPLAR, EMPERYAL KURGULAR

24 Nisan geçse de başımıza biraz da kendi eylemimizle sarmış olduğumuz derdi irdelemeyi sürdürelim.
Yinelemek gibi olacak ama bir kez daha altını çizelim. Ermeni Sorunu (Doğu Sorunu) emperyalizmin bölgeye özel aygıtıdır. Ermenilerin yerinde bir başka ulus da olabilirdi. Ama, o günün koşullarında en uygun ve istekli onlardı.
O dönemin başat emperyal gücü İngiltere’nin başkenti Londra’da, Wellington House olarak bilinen yapının duvarlarının dili olsa da söylese! Bu bina savaş ve propaganda karargâhı olarak da tanımlanabilir. İngiltere emperyal hedefe varmada hemen her olanağı hakkını vererek kullanmıştır.
Kitap yazımı ve bu yolla propaganda bu olanaklardan birisidir.
Arnold Toynbee’nin Mavi Kitap’ı bugün de adı anılanlardandır. Türklerin Ermenilere yönelik “şiddet ve vahşeti” anlatılır bu kitapta! Ermenilerin çektiği acılar üzerinden asıl hedef İngiltere’nin Osmanlı üzerindeki baskısıdır bu kitapla amaçlanan.
Aynı dönemde yine Wellington House’da Almanlar için sarı, Avusturyalılar için de turuncu kitaplar yazdırılmıştır. Osmanlı, Almanya ve Avusturya’nın o dönemde İngiltere’nin karşısındaki güçler olduğu göz önüne alınırsa bunda şaşılacak bir durum yoktur. Daha da ilginç olan İngiltere’nin bu kitapların propaganda amacıyla yazdırıldığını ve gerçekleri içermediğini kabul etmiş olmasıdır. Bu kapsamda Almanya ve Avusturya’dan özür dilenmiş olmakla birlikte Türkiye’den özür dilenmemiş olduğunu unutmayalım.

Bir başka propaganda kitabı Osmanlı’nın son döneminde ABD Büyükelçisi olarak görev yapmış Morgenthau’nun kaleminden çıkmadır. Eşine yazdığı mektuplar üzerinden yazılmış kitapta Osmanlı’nın Ermenilere zulmünden söz edilmiştir. ABD’li tarihçi Heath Lowry bu kitaba konu olan mektupların doğru ama kitapta yer alan biçimlerinin uydurma olduğunu kanıtlarıyla ortaya koymuştur. Lowry, bir başka Amerikalı tarihçi Justin Mc Carthy ile birlikte Ermeni Soykırımı’nın söz konusu olmadığını söyleyen az sayıdaki yabancı tarihçilerdendir.

Bundan 30 yıl önce çoğunluğu yabancı 70’e yakın bilim insanı Türklerin Ermenilere soykırım yapmadığını yazılı bir biçimde dünya kamuoyuna açıklamışlardır. Ancak, tehdit, korkutma ve yıldırma sonrasında bu saptamalarının arkasında duran iki kişi de yine Lowry ve Mc Carthy’dir.
Bir başka propaganda malzemesi ise Naim Bey adlı bir Türk memurun anılarını kitaplaştıran Aram Andonian imzasını taşıyor. İlginç olan nokta bu kitaba konu olan belgelerin asıllarının ortaya konulamamış olmasıdır. Başka deyişle hiç hükmünde olmasıdır!

Propaganda emperyal hedeflerin önde gelen silahı olmuştur. Emperyal, yeri gelince kurşun attığı gibi yeri geldiğinde de kalemi keskin bir kılıç gibi kullanabilmiştir.
Şimdilerde alevlendirilen Ermeni Soykırımı olgusunda başkalarını suçlarken özeleştiriden kaçınmamak gerekiyor.
Hukuksal ve tarihsel düzlemde en küçük kuşkuya yer bırakmayacak kadar haklı olan bizler böylesine eğreti propaganda malzemesi aracılığıyla baskı altında tutulabiliyorsak eğer, kabahatin birazı da bizde demektir.
Türkiye’de kendi milletleri için değil de başkalarının onayıyla başkaları için hükümet olma döneminin sona erdirilmesiyle başlanabilir işe!
Ceyhun BALCI, 29.04.2015