BİR HAKEM, BİR YORUM

Cüneyt Çakır’ın Şampiyonlar Ligi Finali’ni yönetecek olması Türk spor tarihinin çok önemli bir sayfasını oluşturacaktır. Böyle bir finalde biz Türkler için de bir gurur kaynağı oluşturacaktır onun finalin bir numaralı kişisi olması!
Kitleye spor yaptırmayı değil de, izletmeyi önceleyen sporumuzun bu gibi örneklere gerçekten de gereksinimi olduğu açıktır.
Futbol Türkiye’nin tartışılmaz şekilde birincil sporu! Neden böyle? Futbol yapılması gereken değil de izlenmesi ve yetinilmeyip parasal katkıda bulunulması gereken bir spor konumunda. Özellikle, orta ve altı toplum kesimlerinin aklınıza gelebilecek her yolla bu alanı besliyor oluşu dikkate değer bir durum. Şifreli yayın, maç bileti, tv yayını ve sportif kumar futbolun parasal kaynakları!
Şimdi sıralayacağım istatistiksel değerlerin futboldaki durumumuzu daha anlaşılır kılacağı kanısındayım.
Türkiye’deki lisanslı futbolcu sayısı 200 bin dolayında. Bu da nüfusa oranlandığında % 0.28’e denk düşüyor.
Almanya’daki 6 milyonu aşkın lisanslı futbolcu sayısı nüfusun % 8’ine eşit gelen bir niceliği ifade ediyor. ABD’de 4 milyondan fazla, Brezilya’da 2 milyonu aşkın lisanslı futbolcu var.
Ne yazıktır ki; bu bakımdan devlerle boy ölçüşecek durumumuz yok!
Can sıkıcı olabilir belki ama, lisanslı futbolcu sayısı bakımından Bangladeş ve İran’ın gerisinde olduğumuzu söylemek zorundayım.
Futbolumuz gerçeklerden çok yapay ve parayla satın alınan başarıların boy gösterdiği bir düzlemdir.
Önce UEFA Kupası şampiyonluğu ve onun ardından Dünya Kupası 3. lüğü gerçeklerden çok yapaylıkların ürünüdür. Sonrasında gelen serbest düşüş bu yargıyı fazlasıyla doğrular niteliktedir.
Cüneyt Çakır’ın doruğa böylesi bir bataklıkta tırmanmış olması çok daha anlamlı ve önemlidir!
Başka deyişle, Cüneyt Çakır, şiddet, kumpas ve düzeysizlikle anılır olan futbol ortamımızın teselli armağanıdır!
Değerini bilelim!
Ceyhun Balcı, 21.05.2015
Kaynak : http://www.futbolarena.com/analiz/131328/iran-ve-bangladeshin-gerisinde-kaldik.html