BREGOVİÇ’İN DÜŞÜNDÜRDÜĞÜ

Türkiye’ye ve İzmir’e her gelişinde izlemeye çalıştığımız bir sanatçıdır Goran Bregoviç. Coşkun müziğiyle her geçen dakika izleyiciyi sarıp sarmalar! İki saati aşkın sahne performansının hiç bitmemesini dilemekten başka bir şey gelmez elinizden. Dakikalar ilerledikçe son şarkı korkusunu duyumsamaya başlarsınız!
1950 Saraybosna doğumlu Bregoviç bir Sırp-Hırvat karışımıdır! Ama, ona sorarsanız kendisini Yugoslav olarak tanımlar. Bu yanıyla bir müzisyenden öte düşün insanı olarak da görmek olasıdır Bregoviç’i.
İki kadın sesi, bir davul, iki tuba, iki trompete zaman zaman eklenen klarnet ve zilden oluşan Düğün ve Cenaze Bandosu izleyenlerin kanını kaynatmakta güçlük çekmiyor.
Bregoviç’in kendisini Yugoslav olarak tanımlaması boşuna değil. Sıradan bir geçmişe özlem eğilimi olarak da görülemez bu yaklaşım. İkinci Dünya Savaşı’nda faşizme karşı verilmiş başarılı bir mücadelenin Tito önderliğinde taçlandırılmasıdır Yugoslavya’nın ortaya çıkışı.
SSCB’nin tarih sahnesinden inmesiyle birlikte girişilen yeni dünya yapılandırması gereği Yugoslavya yutulamayacak büyüklükte bir lokmaydı. Etnik ve mezhepsel bıçak Yugoslavya’nın dilimlenmesi için bilendi ve keskinleştirildi. Bir Yugoslavya’dan 7 post çıkartılmasının ardındaki neden buzdağının suyun içinde kalan bölümü gibidir.
Kabul etmek gerekir ki; Yugoslavya’daki pek çok unsur da bu bölünmeye yeşil ışık yakmış, kendince çekici bulmuştur bölünme düşüncesini!
Bregoviç’in düşünsel yanını göz önüne aldığımızda dün gece yalnızca bir müzik konseri değil; doğduğu ülkenin tüm renklerini müziğine ve düşününe yansıtan bir Yugoslav’ı alkışladık!
Yugoslavyalaşma olgusunu o zamanlarda algılayamayan, tehlike kapımıza dayanınca ah, vah edenlerin kulaklarını çınlatmayı unutmadık!
General De Gol’ün Sartre için “Sartre Fransa’dır!” deyişine benzer şekilde “Bregoviç Yugoslavya’dır!” demek geçti içimizden.
İyi ki Bregoviçler var!
Ceyhun BALCI, 23.08.2015