İZMİR SOKAKLARINDA VATANSIZLAR
Günümüzde iki tür vatansızdan söz etmek mümkün!
Birincisi hevesli vatansızlar! İstemli vatansızlardır. Oturdukları yerden vatansız olmanın güzellikleri üzerine yazıp, çizerler. Başkalarını da böyle olmaya özendirirler.
İkinci tür ise zorunluluktan vatansızlar! Koşulların zorlamasıyla vatanlarından kopanlar, kopartılanlar!
Şu günlerde İzmir sokakları, parkları, ağaç altları ikinci türden vatansızlarla dolu!
Her türlü yokluk, yoksunluk, perişanlık ve zavallılık onların görüntülerine sinmiş durumda. Onları görüp de üzülmemek, insanlık adına utanç duymamak olanaksız!
Yanı başımızdaki yangına duyarsız kalan pek çoğumuz insanlık trajedisi kapımızı çalıp, onunla burun buruna geldiğimizde isyan eder olduk!
Üç ay önce seçimler yapıldı Türkiye’de! Kaç parti bu insanlık trajedisine değindi? Kaçı bu olumsuzluğun giderilmesi için öneride bulundu?
Önümüz yine seçim!
Partilerimiz bu konuya değinecekler mi? Göreceğiz! Dil ucuyla da olsa değinenler bir çıkış yolu gösterecekler mi?
Parasızlık, besinsizlik ve başka yoksunluklar bir şekilde giderilebilir!
Ya vatansızlık? Onun çaresi var mı?
İzmir sokaklarına yansıyan vatansız manzaraları bir yandan “neden ölüyoruz” sorusuna da yanıt oluşturuyor.
Vatansız kalmamak için gerekirse ölümü göze almak az şey midir?
Anlayana çok şey anlatıyor kent sokaklarını mesken tutan vatansızlar!
Ceyhun BALCI, 02.09.2015