FRANSIZ KARDEŞİM!
Sevgili Fransız kardeşim,
İçinde bulunduğumuz yıl sizlere uğurlu gelmedi. Yıla merhaba derken Charlie Hebdo saldırısıyla sarsılmıştık. Yılı uğurlarken de sizlerin acısını paylaşmak durumunda kalıyoruz.
Gelenek olduğu üzere yastayız ve isyandayız! Yas tutmak ve isyan etmek sorunlarımızı çözmek için yeterli mi? Ne yazık ki evet diyemiyoruz!
Siyasetçilerin hatalarının bedelini suçsuz insanlar ödüyor diye hayıflanır dururuz! Çok basmakalıp, bir ölçüde yerindelik içerse de tam anlamıyla doğru bir saptama değildir bu!
Yas tutup, isyan edip unutuyoruz! Ta ki, bir yeni acı kapımızı çalana dek!
Bu kez geleneği bozup içtenlikle konuşalım her şeyi!
Siyasetçiler kötü, siyasetçiler aç gözlü, siyasetçiler gözü dönmüş! İyi, güzel ama o siyasetçiler gökten zembille mi iniyor bulundukları yerlere? Aksaklı, engelli olsa da demokrasilerimiz bizler, sizler seçmiyor mu onları? Bu olumsuz sonuçlarda biz sokaktakilerin de katkısı, etkisi yok mu?
İnsanlık tarihini biraz olsun bilenler siz Fransız kardeşlerimizin o tarihin yazılmasına kanla, canla katkıda bulunduğunuzu yadsımazlar! Uygarlığı biçimlendirmiş olan siz Fransız kardeşlerimizin biraz durup düşünmesi gerekmiyor mu?
Biz Fransızların ülkemizden çok uzaklarda, deniz aşırı yerlerde ne işi var sorusuyla başlayabilirsiniz sorgulamaya! Kuşkusuz, hiçbir gerekçe içinde bulunduğumuz yılda başınıza gelenleri hoş görmemize yetmez! Ama, her etkinin bir tepki oluşturacağı da göz ardı edilemez değil mi?
2013 yılında güzeller güzeli Paris’te birkaç gün geçirmişti bu satırları yazan Türk kardeşiniz! Sen ırmağının üzerindeki köprülerden birinin yanı başındaki meydanda Özgür Suriye Ordusu tarafından oynak müzik eşliğinde gösteri yapılmakta olduğuna tanık olmuştum! Benim gibi gezginlerin yanı sıra pek çok Fransız kardeşimizin bu gösteriye ilgi gösterdiği dün gibi aklımdadır. O gün ülkenizden kilometrelerce uzaktaki Suriye’den gelen sesler oynak müziğe yenik düşüyordu belli ki!
Örnekler pek çok! Ama, güncel olduğu için Suriye üzerinde duralım! Ülkenizin de içinde bulunduğu ülkeler topluluğu Suriye yangınını çıkartana dek, Halep ve Şam başta olmak üzere tüm Suriye gidilebilir, görülebilir ve gezilebilir bir yerdi!
Eleştirilerden kendimizi bağışık tutarsak dürüst davranmamış oluruz. Ne yazık ki; sizlerin öncülük ettiğiniz Suriye sürecinde Türkiye de yangına körükle giden bir rol aldı. Özellikle, “Yurtta Barış, Dünyada Barış” diyen ölümsüz önderimiz Mustafa Kemal’in yüce anısına hoş görülmez bir saygısızlık yapmış olduk bu aymaz ve sorumsuz tutumumuzla!
“Özgürlük, Eşitlik, Kardeşlik” üçlemesini insanlığa armağan eden siz saygıdeğer Fransızlar nasıl oldu da bu yüce değerlerin rehberliğine sırt çevirebildi?
Uzaklardaki enerji kaynaklarının çekiciliği mi yoksa o kaynakların sağladığı deste deste avrolar mı kör etti gözünüzü? Sizden başka ulusların da mutlu olmak gibi bir temel hak sahibi olduklarını görmezden gelmeniz için ne gibi bir gerekçe vardı?
Söz çok, yer yok!
Değerli Fransız kardeşlerimiz,
Acınız büyük! Onun kadar önemlisi kaygı ve korku hepinizi etkisi altına alan olumsuzluklar olarak boy gösteriyor son zamanlarda. Birisi topluca bulunduğunuz yerlerden birinde kes kâğıdı patlatsa ödünüz kopacak durumdasınız!
Sizlerin de yakından tanıdığını umduğumuz Türk ve dünya şairi Nazım Hikmet’in dizeleriyle bitirelim sözlerimizi!
……………………
Koyun gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlûkusun yani,
hani şu derya içre olup
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
— demeğe de dilim varmıyor ama —
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!