Bilgisayar eli kalem tutanlara ortamda kendilerini gösterme, seslerini duyurma fırsatı verdi! Basılı yayın organları uzak olmayan gelecekte tarih olacak! Hazırlıkları var mıdır bilinmez ama; bu öngörüye sahip olmayanların bocalayacakları kesindir!
“Verba volante, scritta manente!”
(Söz uçar, yazı kalır!)
Bilgisayar çağı bu sözün gerçek olması sonucunu doğurdu!
Kimi zaman, kimi konularda öylesine tepkiler ve suçlamalarla karşılaşıyorum ki; iyi ki bloglamaktayım diyorum!
Sözü son aydınlar bildirisine getireyim!
Zerrece katılmadığım özden yoksun bir bildiridir! Hendek kazan, barikat kuran, bombalı tuzaklarla insan öldüren terör örgütüne dokundurmamaya özen gösteren bu bildiri üzerinde çok da söz söylemeye gerek görmezdim!
Ama, geçmişte olduğu gibi RTE ve savcıları hızır gibi yetiştiler!
Bir mafya müsveddesinin de hakkını yemeyelim! Türkiye’deki toplam akademisyen sayısı içinde oransal olarak da anlam taşımayan imzacı sayısı, yine kalem yoluyla yenilgiye uğratılabilirdi!
Hem de kolaylıkla!
Yakalama emri işgüzarlıkları, kan içici kabadayılık sönüp gidecek birkaç sayfalık bildiriye can suyu oldu!
Döver gibi yapan ama yarattığı etkiyle güç veren bu girişimleri kınıyorum!
Kınamamı içeren bir paylaşımıma aldığım tepki tarafımı terörsever konumunda göstermeye çalıştı!
Neyse ki, sicilim var!
Ve dileyenin erişimine açık!
Ne olduğum (ya da ne olmadığım) sicilime göz atılarak birkaç dakika içinde kolaylıkla anlaşılabilir.
Pek çok olumsuzluğunu eleştirsem de; bilgisayar çağını belgecilik anlayışına katkısı nedeniyle seviyorum…
Uçan sözleri, kalıcı yazılarla tamamlamaya devam…
Ceyhun Balcı