Bugün TBMM üyesi olan kişi bundan birkaç yıl önce esip, yağmıştı! “Meşenin dalı nerenize battı?” vecizesini sövgüyle taçlandırmıştı! İlgilisi bu veciz sözü arama motoruna yazarak izleyebilir söz konusu kişiyi. Haksız da sayılmazdı! Bir yandan açılım dörtnala giderken, diğer yandan belediye başkanları gözaltına alınmaktaydı. Tam bir lahana turşusu, perhiz çelişkisi söz konusuydu. Yönetenler bir yandan eşkıya ile masaya oturmuş sözüm ona barışı kurmaya çalışırken diğer yandan masada karşılıklı oturduklarına suçlu etiketi yapıştırmaya çalışıyordu. Bu çelişkiye itiraz edenler arasında ben de vardım! Çadır mahkemeleriyle eli kanlı katiller aklanırken, yaşanan gelişmeler anlaşılır gibi değildi!

O günlerde özgüven patlaması yaşayan kahramanımız meşenin dalıyla başlattığı sözlerini sinkafla bitirecek kadar gür sesliydi!
Aynı kişinin geçtiğimiz günlerde TBMM’de konuşurken gözlerinin nemlendiğini, hatta konuşmasını ağlayarak tamamlandığını öğrendik!
Açılım masası devrilmiş, devlet görevini anımsamış; başka deyişle silah tutan ellerle mücadele başlamıştı!
Meşenin dalının neremize battığı geçtiğimiz 6 ay boyunca anlaşıldı! Türkiye, tarihinin en ibretlik düzenbazlığıyla yüz yüze geldi. Görevi kamu hizmeti olan belediyelerin hendek ve kimlik siyasetinin gözeticisi ve hatta alandaki baş yardımcısı olduğu ortaya çıktı!
O gün meşe dalıyla ve sövgüyle toplum karşısına çıkanların bugünkü gözyaşları yandaşı ve kollayıcısı oldukları terör örgütünün umarsızlığının göstergesi oldu!
Meşe dalının gözyaşlarına uzanan serüveni aynı zamanda ikiyüzlü ve düzenbaz siyaset anlayışının öyküsüdür!
Ceyhun BALCI