ATEŞ, BUZ VE İZLANDA : MUCİZE Mİ?

Mucize yeterince bilgi sahibi olmadığınız durumlar için kolaylıkla kullanılabilen bir sözcük. Çok değil 8 yıl önce dibi görmüş bir ülkeydi İzlanda! Adı buz ülkesi anlamına gelen ada devletinin toplam nüfusu 350 bin bile değil. Gayzerler ve volkanlar hesaba katıldığında İzlanda’nın dışı buz içi ateş bir ülke olduğu kolaylıkla söylenebilir.

İzlanda : Yüzölçümü : 103 bin kilometrekare, nüfus : 330.000. Dışı buz, içi ateş

FİFA sıralamasında 10 yılda 124. sıradan 23. sıraya tırmanışı mucize ile açıklarsanız Hasan ŞAŞ’ın durumuna düşmüş olursunuz!
Bundan 40 yıl önce Avrupa kupalarında takımlarımızın karşısına İzlanda temsilcisi çıktığında futboldan çok magazin yazılırdı. İtfaiyecilik, öğretmenlik, tesisatçılık ve benzeri işler yapan İzlandalıların boş zamanlarında futbol oynadıkları bilgisini edinirdik. Bu gibi haberleri turu geçme garantisiyle okuduğumuzda hoşumuza da giderdi.
İzlanda’nın geçmişteki amatörlüğü bugünün profesyonelliği ile unutturduğu kolaylıkla söylenebilir. Milli takımdaki 23 futbolcu Çin, Rusya, İngiltere’nin de aralarında bulunduğu ülkelerde top koşturuyor.
330 bin nüfuslu, adı üstünde buz ülkesinde futbolun bu denli sıçrama yapması kuşkusuz rastlantı değil. Okulların yanı başına yapılan iklim koşullarına dayanıklı futbol sahaları kimi yerlerde üstleri kapatılarak ve ülkenin önemli zenginliği olan buhar enerjisiyle ısıtılarak gençlerin futbola yönelmesi sağlanmış.
Hasan Şaş bilmese de olabilir. En fazla bundan böyle futbol yorumculuğu yolu kapanır ona! Ama, EURO 2016’ya 1000 dolayında bedavacı-yandaşı taşıyan parası bol aklı kıt TFF yetkililerinin bu gerçekleri bilmesinde yarar var.
Benzer küçümseme tuzağına İngilizlerin de düştüğü anlaşılıyor. Ülkelerindeki yanardağ sayısı kadar futbolcusu olan İzlanda’ya mı eleneceğiz diye şişinenlerin maçtan sonraki hallerini görmek isterdim. Küçümsedikleri İzlanda’da her 825 kişiden birisi UEFA B lisansına sahip çalıştırıcıdır. Aynı oran İngiltere’de 11 binde 1’dir.
2008 küresel ekonomik krizinde iflas etmiş ülkeydi İzlanda. Rastlantıya bakın ki, İzlandalıların parası büyük ölçüde İngiltere’de batmış, buhar olmuştu. Dün geceye bir de bu açıdan bakmakta yarar var. İzlanda bir intikam filmi çekmiş olabilir mi diye düşünmekten alamadım kendimi!
330 bin nüfuslu ülkedeki lisanslı futbolcu sayısı 22 bin dolayında. Futbolcu sayısı Türkiye’de daha fazladır. Ancak, orana vurulduğunda İzlanda’daki lisanslı futbolcu sayısı nüfusun % 7’sine denk düşmektedir. Türkiye’de ise % 0.3’üne. Türkiye 80 milyon insanına spor yaptırmaktan çok seyrettirmektedir. Dolayısı ile yeteneklerin bulunması değil, harcanması söz konusudur.
Son EURO 2016’ya zengin TFF tarafından 1000 kişinin götürülmüş olması da yukarıdaki saptamayı tamamlamaktadır. Bu amaçla harcanan 20 milyon TL utancın ve iş bilmezliğin canlı belgesidir. Oysa, hatırı sayılır bu nicelik Türkiye’deki lisanslı futbolcu sayısını artırma yolunda kullanılabilirdi.
Bu kadarla da kalmıyor İzlanda’nın bilmeyene mucize gibi görünen bilinçli sıçramasının geri planındaki akıl dolu düzenlemeler. Örneğin, İzlanda’da ikinci teknik adam olabilmek için UEFA B lisansı sahibi olmak gerekiyor. Birinci adamlık içinse UEFA A lisansı ölçütü konmuş. Bu yolla ülkedeki çalıştırıcı sayısının 1000’i yakalaması amaçlanmış. İzlanda’da UEFA B lisansı sahibi çalıştırıcıların nüfusa oranı 825’te 1. Aynı oran, futbolun beşiği İngiltere’de 11 binde 1.
Tam da burada Alman milli takımı teknik direktörü Joachim LÖW’ün sözlerini anımsamak gerekiyor!
“Dünya şampiyonlarını alt yapı antrenörleri belirler!”
Löw’ün seçkin futbol alimlerimizce vaktiyle beğenilmediğini, itilip kakıldığını unutmayalım!
Birkaç söz de İzlanda’nın İsveçli teknik direktörü Lagerback için gelsin. Dört yıldır takımın başında. Buraya kadar anılan düzenlemelerin meyvelerini toplamada ustalığıyla katkı verdiği söylenebilir. Yanı başındaki İzlandalı Halgrimsson görevi devralacak!