Türkiye, son çeyrek yüzyılı ve özellikle de son 15 yılı parçalanmanın ve dağılmanın soluğunu ensesinde duyumsayarak yaşadı. Bu parçalanma ve dağılma dinci-laik, etnikçi-millici ekseninde gerçekleşmekle kalmadı. Toplumun kılcal damarlarına kadar ilerleyen ayrışma milleti bir arada tutan değerlerin sorgulanmasına kadar uzandı.
15 Temmuz darbe girişiminin ardından ortaya çıkan tablo, tepkiler/ tepkisizlikler hareketin kaynağı konusunda sağlam bilgiler edinmemize yaramıştır. Darbe girişiminin savuşturulmuş olması AB(D)’yi fazlasıyla üzmüşe benziyor. Bu yalın durum saptaması bile darbenin arkasındaki emperyalist gücü tanımamıza yetiyor. Her ne kadar, epeyce etkili olsa da, çokça şakirdi ve kulu bulunsa da; darbe girişiminin salt cahil ve sümüklü bir vaiz etkisiyle yaşama geçirilemeyeceğinin altını çizmek gerekiyor.
Yalnızca siyasi düzlemde değil toplumsal düzlemde de hızla ayrışan, bölünen ve çok da tehlikeli biçimde kutuplaşan Türkiye’de ortaya çıkan manzara karşısında sorumluluk duyan pek çok kişinin süreci tersine çevirme girişimleri boşa çıkmaktaydı. Omuz omuza vuruşarak ve dayanışma içinde devlet kurmuş, millet olmuş, bayrağıyla, diliyle İstiklâl Marşı’yla hatırı sayılır ortak paydası olan nitelikli bir ulusun gözlerimizin önünde zavallı duruma düşmesine üzülerek tanıklık ettik!
Ne bölünme olasılığı ne de ortaçağa koşar adım yolculuk milletin aklını başına getirmede etkili oldu.
14 Temmuz’da birileri çıkıp da Türkiye’de darbe girişimi olacak dese ve bu girişim ülkeyi birleştiren güce dönüşecek dese kaç kişi dönüp de bakardı?
Bir söz vardır! Özellikle, mucize beklentisini öne çıkartır! Türkiye’nin başka ülkelerde söz konusu olmayacak gelişmelerin sıradanlaştığı bir ülke olduğuna vurgu yapar!
15 Temmuz akşamından bu yana emperyalist destekli FETÖ darbe girişimi karşısında Türk halkının aldığı tutum karamsarlıkların da, umutsuzlukların da sonunu getirmişe benziyor.
Darbe girişiminin baş haber olduğu o akşam partilerin aldığı darbe karşıtı duruş kuşkusuz önemliydi. Ama, diğer yandan da olması gerekendi.
Diğer yandan, CHP’nin Taksim’de düzenleyeceği bir Açıkhava toplantısının AKP tarafından sıcak ilgiyle karşılanacağı, belediye araçlarının buraya insanları ücretsiz taşıyacakları kırk yıl düşünülse akla getirilebilir miydi?
15 Temmuz darbe girişiminin başarısız olması her koşulda olumlu bir durumdur.
Olumsuzluktan olumluluk çıkartmak gerekirse!
Bu darbe girişiminin siyasetteki taşları yerine oturtması bundan sonraki dileğimiz olabilir.
İktidar benmerkezci, mutlakiyetçi ve çoğunlukçu (çoğulcu değil) ruh halinden sıyrılabilirse önemli kazanım elde edilmiş olacaktır.
Muhalefetin de kazanacakları yok değildir başarısızlığa uğrayan 15 Temmuz darbe girişiminden!
Her şeyden önce cemaatin muhalefet üzerindeki koyu gölgesinin ortadan kalkması beklenecektir. Cemaat denen yapılanmanın ipliği pazara çıktığına göre bundan böyle muhalefetin, muhalefet ekseninde yeri olmaması gerekir bu kirli yapılanmanın. Şimdilik söylemlere tam anlamıyla yansımamış olsa da; önümüzdeki dönemde cemaatin yokluğu Türkiye’deki muhalefetin de yerinde olmayan akıl ve ruh sağlığını yeniden kazanması bakımından önemli fırsat yaratmış olacaktır.
Özetle, Türkiye’de milleti birleştirmesi umulan ama bu birleşmeyi gerçekleştiremeyen pek çok gelişme ve olgu dururken darbenin birleştirici olması şaşırtıcı olmakla birlikte sevindiricidir.
Bundan sonra bu fırsatın kullanılıp kullanılamayacağının takipçisi olma görevi durmaktadır önümüzde…