Ağzından kan damlayan altın ağızlı : HRİSOSTOMOS

“Evlatlarım, bugün İsa’nın en büyük mucizesini göstermiş oluyorsunuz. Bu uğurda ne kadar Türk kanı döküp içerseniz, o kadar sevaba girmiş olacaksınız. Ben de bir bardak Türk kanı içmekle, onlara olan kin ve nefretimi teskin etmiş olacağım. Bütün azizler arkanızda…”
İzmir Metropoliti Hrisostomos, Mayıs 1919
Yukarıdaki sözler bir din adamının ağzından çıkmıştır. Ama, dinle ilintisi bu kişinin üzerinde taşıdığı giysiyle sınırlıdır.
Hrisostomos’un sözcük anlamı :“altın ağızlı”! Altın ağızdan kan damlamıştır bundan 97 yıl önce.
Altın ağızlının pembe düşleri 9 Eylül 1922’de Türk süvarilerinin İzmir’e girip, Hükümet Konağı’na Türk bayrağı çekmesiyle karabasana dönüşmüştür. Sakallı Nurettin Paşa’ya şükranlarını sunmak linç edilmesini engelleyememiştir. Ağzından kan damlayan altın ağızlının sonu yazık ki kanlı olmuştur!
Sonuncusu 94 yıl önce linç edilen İzmir Metropoliti’nin yerine atama yapıldığı haberi okundu gazetelerde. Fener Patrikhanesi İzmir’e metropolit atadı. Yanı sıra İzmir’de Urla, Çeşme ve Karaburun’u kapsayan alan için de piskopos ataması yapıldığı bilgisi verildi aynı haberin içinde.

İzmir’de onarılan Aziz Vukolos Kilisesi yeni metropolitin makamı olarak işlev görecek anlaşıldığınca. Kilisede yeni metropolitin atanması törenine Fener Patriği Bartolomeos’un yanı sıra Yunan yetkililerin de katılmış olduğu anlaşılıyor. Şimdi sormak gerekir! Benzer bir tören Batı Trakya’da Türkler tarafından düzenlenebilir mi? Düzenlenebilse bile törene Türk yetkilileri katılabilir mi?
İzmir’de ve yakın çevresinde son yıllarda uzun yıllar kullanım dışı kalmış kimi ibadethanelerin onarıldığına tanık oluyoruz. Görünürdeki gerekçe tarihsel yapı ve kalıtların korunması ve geri kazanılması olsa da; son gelişmeyle anlaşılıyor ki niyet başkadır!
Bu atamalar neyin nesidir?
İzmir’de ya da yakın çevresinde böylesi dinsel etkinlikleri ve düzenlemeleri haklı kılacak bir durum var mıdır? Daha açık deyişle bir dinsel topluluk var mıdır ortada böylesi bir dinsel hizmet bekleyen?
Din, gelişmiş batı ülkelerinin toplumsal yaşamında olması gereken yerdedir. Bunun böyle olabilmesi için ise yine o ülkelerde oluk oluk kan akmasını gerekmiştir. Büyük bedeller ödense de oralardaki süreç tamamlanmıştır.
Buna karşılık, emperyalizm din olgusunu kullanmayı bugün de sürdürmektedir. Dinselliği kendi içinde olabildiğince sınırlayan, olması gereken sınırlar içinde tutan batılıların kendi dışlarındaki coğrafyada dinselliği alabildiğine özendirmeleri, hiç gerekmeyen etkinliğe kavuşması için ellerinden geleni yapmaları gözden kaçacak gibi değildir.
Emperyalizm kendi rahatı, kendi hareket yeteneği ve başka ulusları egemenlik altına almak amacıyla bugün de dini olanca yoğunlukla kullanmaktadır.
Türkiye’de son yıllarda giderek depreşen kilise tutkusuna bir de bu açıdan bakmakta yarar vardır. Tarihe sahip çıkma kisvesiyle bakılan, onarılan ve geri kazanılan dinsel yapıların dönüştüğü durum ve göreceği işlev görmezden gelinmemelidir.
Bir yandan ülkemizin % 99’u Müslüman denilerek girişilen İslâm dinselleşmesi diğer yandan olmayan dinsel topluluklar için oluşturulan dinsel yapılar ve dinsel otoriteler.
Birlik, bütünlük savaşı veren Türkiye’de bu gibi önemli ayrıntılar gözden kaçırılmamalı diyorum!
Tekmelenen şortlu kızımız, oyun bahçesi yapılan Anıt Kabir’imiz duvarından Atatürk resmi indirilen TBMM’miz kadar önemli bir gelişmedir 94 yıl sonra yapılan İzmir Metropoliti ataması!
Ülkemizin varlık senedi olan Lozan’ın delinmesine çeşitli iyi ve kutsal gerekçelerle izleyici kalanlar, aymazlığa düşenler sıranın kendilerine de geleceğini akıllarından bir an olsun çıkartmamalılar!
Osmanlıcılık kokan bu durumun günümüzde işe yaramayacağı gibi zarar vereceği gün gibi ortadadır!