“İmam yellenince….” diye başlayanı yılların deneyiminden süzülerek gelen sayısız özdeyişten birisidir!
Çoğumuz derin uykudayken Janet Yellen’ince olanlar oldu! Amerikan doları (bize göre) gece mesaisi yaptı böylelikle.
Döviz borçluları karalar bağlamakta!
Böylesi krizlerin değişmez unsuru işsizlik olduğuna göre bence diğer borçlular da kaygılanmalı!
Üretimsiz, yatırımsız, ekonomik açıdan hiçliğe eşdeğer; Turizm, İnşaat, Tekstil üçlemesinin çıkmaz sokaklarında debelenen hovardalığın borç ödeme zamanı hızla yaklaşıyor!
On beş yıldır yenilip, içildi! Sofradan kalkma zamanı geldi. Lokanta artık servisi kapattı. Kalkmamakta üsteleyenler kaba güçle kaldırılıp sokağa konacaklar! Elbette, borçlarını da ödemek koşuluyla.
Bunda ne var diyecekleredir sözüm!
Toplumsal yapımızı bir piramide benzetirsek piramidin dibindekiler oluşan borcun aslan payını; bu borca kaynaklık eden hovarda ekonomiden kaymak yiyen tepedekiler her zaman olduğu gibi ise pek azını ödeyecekler. Gelir paylaşımının tersi bir oranla gerçekleştiğini de ekleyelim.
Her birimizin en az zararla bu süreci tamamlamasını dilemekten başka bir şey gelmiyor elden!
Türkiye’de okuyan, yazan, dirsek çürüten ve aydın sınıfından sayılanlarda oluşan bir ezbere değinerek sonlandıralım sözü!
Yaygın kanı şu!
Türkiye’de iktidarlar hiçbir etkiyle değilse de ekonomik krizle değişir.
Uzunca zamandır Türkiye’nin başına çöreklenmiş son iktidarın da bu yolla değişeceği beklentisi sözünü ettiğim kesimde son derece yüksektir!
Kuşkusuz büyük kazanım olur böyle bir toz dumanın ardından!
Bu beklenti sahiplerinin ağzının tadını kaçırmak istemem ama dile getirmeden de edemem!
Böylesi toz dumanların ardından iktidara çöreklenecek kurtarıcıların Kemal Dervişgiller olduğunu üzülerek anımsatmak isterim.
Anlayacağınız “kırk katır mı, kırk satır mı” durumu!
Dervişizmin bir önceki uygulamaları Türk ekonomisini felç eden öldürücü darbeler içermekteydi. Bugünkü yıkıma giden yolun da ilk adımları atılmıştı sayesinde!
Her iki seçenek de kötü!
Seçenek üretememenin bedeli kaçınılmaz şekilde ödenecek!