Hemen her yılbaşında yinelenen bir tartışma var!
“Yılbaşı ağacı bizim gelenek ve göreneklerimizden midir?”
Türkiye’de hemen her gün değişen iklim bu soruyu buyurgan bir biçimde gündeme getirir olmuştur. Özgürlük diyerek bugünlere gelenler “kaldırın şu yılbaşı ağaçlarını” demeye başlamışlardır kendilerini güçlü ve sorgulanmaz gördükleri yerlerde.
Yılbaşı ağacına nüfusunun çoğunluğu Hıristiyan olan ülkelerde daha fazla rastlandığı doğrudur. Bu durum yılbaşı ağacının bir Hıristiyan göreneği olmasını gerektirmiyor.
Geçmişi Hıristiyanlık öncesindeki paganizme uzanıyor yılbaşı ağacının. Çok tanrılı dinlerde çam ağacı, yaprağını hiç dökmemesi nedeniyle sonsuzlukla özdeşleştirilmiş.
Yılbaşı ağacının geleneklerimizle olan ilintisi sorgulanınca Sümer Kraliçesi Muazzez İlmiye Çığ da devreye girerek iyi etmiş.
Çığ’a göre yılbaşı ağacı süslemesi ve altına bırakılan armağanlar eski bir Hun geleneğiyle ilişkilidir. Türklerin pagan dönemdeki inancına göre akçam ağacının dalları tanrı Ülgen’e kadar erişmektedir.
Bilindiği gibi geceyle gündüzün savaşı 22 Aralık’ta gündüzün utkusuyla sonuçlanır. Bu utku “NARDUGAN” (doğan güneş) olarak da bilinir. Gündüzün utkusunun onuruna çam ağacı altına armağanlar bırakıldığı da söylenir. Çam ağacının altına bırakılan armağanlar tanrı Ülgen’e yakarışların bir simgesidir. Bir sonraki yılda da aydınlığın utkusunu sağlaması için bir tür ön yakarıştır.
Her ne kadar çam ağacı geleneğini Hıristiyanlar imparator Konstantin’in IV. Yüzyılda topladığı İznik Konsili’ne dayandırma çabası içinde olsalar da geleneğin geçmişi çok daha eskilere dayanmaktadır.
İsteyen istediği inanç gereğince sürdürebilir çam ağacı geleneğini!
Kime ne!
Günümüzde güç kazanan yobazlık tarihsel bilgiye kulak ve değer verir mi? Bu soruya olumlu yanıt vermek zor ! Ama, yine de çam ağacının salt Hıristiyanlığa özgü bir nesne olmadığını bilmekte yarar var!
İlk bakışta Hıristiyanlığa mal olmuş bir gelenek gibi görünse de yılbaşı ağacı tüm insanlığa aittir.
cumhuriyetciyorum 
Yorum bırakın