Yaşamın gerçekleriyle uyuşmaz görünen bir başlık değil mi? Yaşadıklarımız ve gözlemlerimiz öyle söylemiyor yazık ki!
10 Ocak : Bornova’nın Atatürk Mahallesi’nde yerdeki kardan kayıp düşen orta yaşlı hanımefendi kırık el bileğiyle 40 yıldır yerleşilmiş olan Atatürk Mahallesi’nden çalıştığım sağlık kurumuna yürüyerek gelmek zorunda kaldı! (Söz konusu iki yer arasındaki uzaklık kilometrelerle ifade edilmelidir)
11 Ocak : İşe gelmek için 63 numaralı belediye otobüsünde yolculuk yapıyorum. Trafik her günküne göre rahat. Belli ki, kara kış İzmirlinin gözünü korkutmuş. Ya evinden çıkmamış ya da zorunluysa toplu taşımayı seçmiş. Limanı biraz geçip Zafer Payzın Kavşağı’na yaklaştığımızda köprüyol (viyadük) üzerinde trafik duruyor. Biraz ileride iki TIR sağlı sollu yolda kalmış. Aralarındaki boşluk otobüslere geçit vermeyecek denli dar. Otobüs sürücüsünün yardımıyla yoldan geçmekte olan özel taşıtlara bindiriliyoruz. Bulunduğumuz nokta bir yerlere yürümek bakımından hiç de uygun değil. Otobüsten indiğimizde fark edebiliyoruz. Yol birkaç santimetre kalınlığında buzla kaplı. Değil taşıtlar insanlar bile güçlükle ayakta durabiliyor.
11 Ocak : Çalıştığım sağlık kurumunda tarafıma 30 dolayında hasta başvurdu! Üşenmedim, saydım! Bunların 13 tanesi karda, buzda kayarak düşmeye bağlı yakınmalarla gelmişlerdi. Üçünde alçı yapmayı gerektirecek yaralanmalar söz konusuydu.
İzmirli kara hasrettir. Ne zaman kar yağışından söz edilse İzmirlinin özlemi depreşir. Birkaç saatlik kar yağışı bile özlemini gidermeye yeter! Hele bir de kar birkaç santimetre kalınlıkta tutarsa değmeyin keyfine İzmirlinin!
Seyrek de olsa yağan kar İzmir’i teslim alır! İroni de buradadır!
Birkaç yılda bir gerçekleşen iklim olayının kenti yaşanmazlığa sürüklemesi şaşırtıcı olduğu kadar öfkelendiricidir de!
Sözüm kentimizi yönetenleredir!
Seçilmişler ve atanmışlar eşit oranda pay çıkartmalıdır kendilerine!
İzmir gibi karın, buzun birkaç saat; bilemediniz tek günlük saltanat sürebildiği bir kentte yolları, kaldırımları ve başkaca yoğun yaşam alanlarını kardan, buzdan arındırmak bu kadar mı zordur?
Yolda kalanların, karda, buzda düşüp bir yerlerini kıranların, incitenlerin başına gelenlerden sorumlusunuz değerli yöneticiler! Birileri bunun hesabını sormuyor olsa da bu böyledir! Kent yönetmek ciddiye alınması gereken bir iştir!
Bir yurttaşın çığlığı sayılsın bu yazıda dile getirilenler…