Adı başka şekilde anılsa da getirilmek istenenin Başkanlık (ne demek oluyorsa Türk tipi nitelemesini ekleyenler de var) olduğu apaçık ortadadır.
Durum bu olunca dünyanın pek çok yerinden örneklerle Başkanlık kötülenmeye çalışılıyor.
Oysa,
“Kötü örnek, örnek değildir!”
Örneğin, aklı başında insanlar son zamanlarda Venezüela örneğini ortalıkta dolaştırarak Başkanlık kötülemesine girişmiş durumdalar. Yanlış bilgiye dayanan, etkisiz bir girişimdir.
“Taş yerinde ağırdır!” özdeyişi anımsanmalıdır!
Dünyada Başkanlık sistemini uzun yıllardır uygulayan ülkelerin sayısı hiç de az değildir. Amerika anakarası Başkanlık için vazgeçilmez bir coğrafyadır. Bu ülkelerin hemen tümünün ortak paydası federal yapıya sahip olmalarıdır. Sömürgeci geçmişten gelen çeşitlilik ve alışkanlıklar bu kalıtın önde gelen dayanaklarıdır. Şimdilerde bizde de eyaletler ya da özerk devletler dillendirilir olmuştur. Başkanlık sisteminin uzun zamandır uygulandığı ülkelerin pek çoğunda özerk devletlerin birleşmesiyle oluşan bir devlet vardır ortada. Başkanlık o ülkelerdeki federal yapıdan kaynaklanan dağınıklığı toparlama işlevi görmektedir. Daha farklı şekilde söylemek gerekirse BAŞKANLIK o ülkelerin birleştirici çimentosudur. Bir ABD, Meksika, Venezüela, Ekvador, Arjantin ya da Brezilya uluslararası düzlemdeki birliklerini ve tekliklerini Başkanlık’a borçludur.
Türkiye’de ise Başkanlık sisteminin ülkeyi götüreceği nokta bölünmedir. Referandumda hedef kitlemiz AKP ve MHP seçmenleri olduğuna; bu kitlenin alıcısı olacağı biricik duyarlı konu bu olduğuna göre vurgumuz BÖLÜNME ve PARÇALANMA üzerine olmalıdır.
Görüldüğü gibi BAŞKANLIK Amerika anakarasında birleştirici ve dolayısı ile gerekli olabilir. Birliğe ve bölünmezliğe dayalı devlet yapılanmasının olduğu bizde ise BAŞKANLIK, şimdiden dile getirilmeye başlandığı gibi bölünmenin olmazsa olmazıdır.
BAŞKANLIK kötülenmelidir elbette. Ama, bu yapılırken bize özgü gerçekler üzerinden düşünce üretilmelidir. Türkiye’de BAŞKANLIK denen ihanet projesinin BÖLÜNME ve PARÇALANMA’ya yol açacağı ikileme düşmeden söylenmelidir. Bu gerçeğin desteklenmesi için Venezüela örneklerine başvurmak hem gereksiz hem de oralardaki gerçeklerle örtüşmeyen bir durumdur.
Türkiye’deki BAŞKANLIK tartışmalarının canevi BÖLÜNME’dir. Buraya yönelecek çalışmalar sonuç verir, HAYIR’ı güçlendirir…