İzmir’de başlayan tramvaylı yaşamla birlikte tartışmalar da dinmeksizin sürüyor.
Öncelikle tramvay İzmir’e uygarlık getirdi. Öne sürülenin tersine tramvay İzmir’de hızlı kitle ulaşımı aracı oldu. Bir yanılsamayı gidermekte yarar var. Tramvayın düşük seyir hızı varılacak noktaya yavaş gidilmesi anlamına gelmiyor. Hızlı giden lastik tekerlekli taşıtlar özellikle trafiğin yoğun olduğu saatlerde pek çok nedenle duraklayıp, yavaşlıyor.

Her nedense bu durum göz ardı edilerek tramvayın seyir hızı üzerinden yanıltıcı yorumlar yapılıyor.

Diğer karayolu taşıtlarının alabildiğine özensiz ve saygısız sürücülerine inat tramvay sürücüleri olağanüstü özenli ve saygılı. Özellikle Mustafa Kemal Sahil Bulvarı’nda bırakınız insanı sokak hayvanlarını gördüklerinde bile durmak da dahil her türlü inceliği ve özeni sergiliyorlar.

Özellikle, Şair Eşref Bulvarı boyunca yaşanan trafik tıkanıklığı eleştiri konusu ediliyor.Buradan yola çıkılarak da tramvay bulvarın yarısının hırsızı olarak görülüyor. Kesinlikle yersiz ve insafsız bir nitelemedir. Tramvayla birlikte Şair Eşref her iki yönde paylaşılmıştır. Tramvay sürekli akan bir taşıt olarak ve elbette birkaç yüz taşıtın taşıyacağı yolcu yükünü de üstlenerek kitle taşıyıcılığı görevini fazlasıyla yerine getiriyor. Buna karşılık, diğer şeritte bekleyen, duraklayan ve hatta park eden sorumsuz ve sınır tanımaz taşıt sürücüleri soruna kaynaklık eden asıl unsur olarak boy göstermektedir. Bu şaşırtıcı durum karşısında trafik polisimizin ilgisizliği ve çoğu zaman ortamdaki yokluğu hayret vericidir. Hiç olmazsa bir süre trafik polisinin sıkı denetimi son derece gereklidir. İlerleyen aylarda bu denetim biraz olsun gevşetilebilir.
Bir başka görev de otoparkların önde gelen işletmecisi belediyeye düşmektedir.

Şair Eşref-Gazi Bulvarı kesişmesi tramvayı engelleyen noktalardan birisi. Tek çare kent içindeki taşıt sayısını azaltmak. 

Tramvayın İzmir’e beklenen katkıyı yapabilmesi için kent merkezindeki motorlu taşıt sayısının azaltılması olmazsa olmaz gerekliliktir. Belediyenin metro, tramvay, İZBAN ve vapurlar aracılığıyla sunduğu kitle taşımacılığı hizmetine karşın pek çok insanın otomobil kullanım alışkanlığında ısrarcı olduğu görülmektedir.
Bu durumda Ziya Paşa’nın belleklerimize işlenmiş sözlerini anımsamak kaçınılmazdır!

“Nush ile uslanmayanın hakkı tekdir,
Tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir!”

İçinde bulunduğumuz çağda kimseleri dövmek gerekmeyecektir kuşkusuz. Ama, belediyemizin yoğun bir biçimde özel taşıt sürücülerini kullanımdan vazgeçmeye çağırması gereği ortadadır. Bu uyarıyı tekdirle özdeşleştirirsek; sonrasında kent merkezindeki otopark ücretlerine zam yapmanın köteğe eşdeğer bir uygulama olabileceğini söyleyebiliriz.

Dünyanın ileri gitmiş hiçbir ülkesinin İzmir’e denk metropolünde Konak ya da Alsancak eşdeğeri bölgesinde bugün İzmir’de olduğu gibi 10 TL bile olmayan bedelle taşıt park edilemiyor. Ben ille de özel aracımla buralara gelip park edeceğim diyenlerin cebinden hatırı sayılır nicelikte para çıkması gerekiyor.

Tramvayın olumlu etkisinin yaşanması/algılanması konusunda soru işaretleri olacaktır/olmaktadır pek çok kentlinin kafasında.

Kitle taşımacılığı olanakları artırıldıkça birey taşımacılığı olanakları kısıtlanmalıdır! Biri diğerini tamamlayan bu adımlar atılmadıkça raylı sistemlerin ve deniz taşımacılığı yöntemlerinin yaygınlaştırılmasıyla beklenen olumlu sonuçlara erişilmesi zorlaşacaktır.

Özendirme/caydırma ya da bilinen şekliyle havuç/sopa siyaseti burada da gereklidir!

Konak Tramvayı belirli bölümlerde yolun yarısını götürmüş olsa da getirdiklerinin paha biçilmez olduğu tartışmasızdır!