Yeni yıla girerken iyi dileklerde bulunmak, iç açıcı sözlerle bu dilekleri süslemek adettendir. Bir görevin yerine getirilmesi olarak da görülen bu olumlu davranış eksiği tamamlanırsa anlam ve değer taşıyacaktır. İşe yarayacaktır!

Beş yıl önceki bir sosyal medya paylaşımı güncel bir kovuşturmaya konu edilebiliyor. O günün koşullarında söylenmiş sözler bugünün o gün olmayan devlet büyüğüne hakaret sayılarak soruşturulabiliyor.

Yılın son günlerinde yaşları yetmişi çoktan aşmış iki değerli sanatçının savcılık ifadesine polis mevcudunda götürüldüğüne tanık olduk.

İç karartıcı bu örneklere başka açıdan da bakılabilir. Artık hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak kadar açık ve kesin olan vesayet altındaki yargının birisinin korku ve kaygısını gidermede hoyrat bir aygıta dönüştüğünü görebiliyoruz. Üzülmek yerine sevinmek gerekirse; korkunun büyüklüğü o korkuya yol açan bulutların sahteliğine işarettir gerçekte. Erişilen bunca güç, korkunun savuşturulmasına yetmiyor olmalıdır!

Doğru zamanda, doğru zeminde davranmak, önderlik yapmak ve gereğinde ön almak bunun için gerekli.

Türkiye’yi yöneten iktidarı tanıma konusunda daha fazla çabaya gerek yok! Her şey o kadar açık ve anlaşılabilir şekilde gözler önünde ki; bu bağlamda harcanacak enerji ve zaman savurganlıktan öte anlam taşımayacaktır.

Bu durumu değiştirmesi beklenen güçlerin durumuna odaklanmak en iyisidir.

Kimlerle, nasıl, ne zaman ve nerede sorularına yanıt vermek gerekir.

Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran istenç de tıpkı imparatorluktan kalıt başka pek çok yapı gibi Osmanlı kökenlidir. Bir kaç yüzyıllık farkı hiçe sayıp, dünyayı şaşırtan bir aydınlanmanın altına imza atılmış olması gerçek olduğuna göre kurucu istencin değeri yadsınmamalıdır.

Bu kurucu istenç bugün ne durumda?

İçimiz kan ağlayarak ve ağzımızdan çıkmasından hoşnut olmaksızın; kurucu istencin bir yedek lastiğe dönüştürüldüğünü söylemek durumundayız.

Türkiye’yi karanlığa ve akıldışılığa tutsak eden anlayışla savaşım verir görünen muhalefetin kesinlikle kabul edilemeyecek anlayış ve siyasetlerle bağlaşık oluşu öncelikli sorundur. Siyaseti aritmetiğe indirgeyerek matematikten koparan acemi ve büyük ölçüde de kötü niyetli anlayış elinde kâğıt kalemle dört işlem yaparak güç toplama derdindedir. Pek çok kez başarısızlığa uğrasa da aritmetiğe indirgenmiş siyasetin çıkış yolunu bulmaya yetmediğinin ya farkında değilledir. Ya da farkında olsalar bile oralı olmadıkları açıklıkla görülmektedir.

Kurucu istenç ya da daha doğru deyişle Kemalizm son bir kaç yıldır yeri geldiğinde etnikçi siyasetin, yeri geldiğinde FETÖCÜ anlayışın ve hemen her zaman Batı aşığı emperyal uzantıların yedek lastiğine dönüştürülmüş durumdadır. Çarpıklık ve açmaz da tam burada düğümlenmektedir.

Bunu gidermek ve düğümü çözmek olmazsa olmaz eylemdir!

Yerel seçimlere geri sayılırken tartışmalar düşünsel ve eylemsel doğrultudan çok kişisel tercihler üzerine yoğunlaştırılmakta. Durum böyle olunca da siyaset günden güne sulanmakta ve bir kayıkçı kavgasına indirgenerek değersizleştirilmektedir!

2019 için iyi dileklerde bulunurken çaba göstermeyi gözardı etmemek gerekiyor.

Ernst Bloch’un Militan İyimserlik anlayışı zor günlerin ilacıdır. Ama, unutulmasın ki; iyimserlik emek ve çaba gerektirir.

Kurucu düşünceyi başka deyişle Kemalizm’i yedek lastik olmaktan kurtarmakla başlamak bitirmenin yarısı anlamına gelecek kadar değerlidir!

Kemalizm etnikçiliğe, FETÖCÜ’lüğe ve elbette Atlantikçilik anlayışının çeşitli kılıklardaki sürümlerine katık edilemeyecek denli özgün ve etkili bir aygıttır.

Yeni yılda yeni umutlara, haydi Kemalizm yoluna!