İnsanlık şu günlerde Katar’da sahnelenmekte olan şişkin cüzdan arsızlığına fırsat vermekle ne kadar utansa yeridir. Sporda ve özellikle de futbolda kendisini gösteren yolsuzluk ve ahlâksızlık bu kupayla birlikte iyiden iyiye açığa çıkmıştır.

Katar 2022 için 2015’te yapılan oylamada şişkin cüzdanlı görgüsüzlerin 15 Afrika ülkesinin yetkililerine (ülke federasyonuna değil) cömert bağışlarda bulunduğu ortaya çıkartılmıştı. Tam bir kabile anlayışı. Gocuklu celep hoşnut kılınırsa sürünün de hoşnutluğu sağlanmış olur ilkesi.

Bu utancın ortaya çıkmasındaki payı yadsınmaz olan önceki FİFA Başkanı Sepp Blatter “Basra harap olduktan sonra” Katar 2022’nin “hata olduğunu” kabullenen açıklamalarda bulunmuştu.

Basında Blatter öncesinin Başkanı Brezilyalı Havelange ve iki FİFA yetkilisinin hesaplarına birer buçuk milyon dolar yatırıldığı bilgisine de rastlanmıştı.

Blatter’in günah çıkartmaya eşdeğer açıklamalarında UEFA’nın önceki başkanlarından Fransız Platini suçlanmıştı. Platini’nin, eski Fransa Cumhurbaşkanı Sarkozy aracılığıyla Katarlılarla verimli bir diyalog kurduğu ve bu verimli diyaloğun meyvesi olarak Katar 2022’nin olgunlaştırıldığından söz edildiği de biliniyor. Bilinmeyense bu meyve olgunlaşırken Sepp Blatter’in hangi verimli meyveyi topladığıydı. Gerçeklerin eninde sonunda ortaya çıkmak gibi bir huyu olduğuna göre elbet birisi de çıkar ve bu konuda açıklama yapar.

“Katar erdi muradına, biz çıkalım kerevetine” deyip rahatlamak ne olası!

Cüzdanı şişkin kabile devletinin dur durak dinlemeyeceği anlaşılıyor.

Söylentisi gerçekleşmesi kadar kötü olan gelişmelerden birisinin kokusu daha ilk maç sırasında yayıldı ortalığa.

Ekvatorlu yandaşın Katar’a atılan ikinci gol sonrası yaptığı para işaretini Katar 2022 için verilen rüşvetlere gönderme sandım ilk anda. Meğer, cüzdanı şişkin Katar, kupa düzenleyicisi olmakla yetinmemiş ileri sürülenlere göre. Neden olmasın diyerek sportif başarıyı da satın almak istemişler. Gözlerine kestirdikleri Ekvatorluları hoşnut kılarsak maçı da alırız demiş olmalılar. Evdeki hesap çarşıya uymamış belli ki. İlk maçta epeyce ezildiler.

Böyle bir şeyin söz konusu olması bile başlı başına utanç kaynağıdır.

Paraya taparlığın her şeyin önüne geçebildiği ortamda Katarlıların kupa düzenlemecisi olmanın ötesine geçerek belleklerde “sportif başarıyla(!)” da yer etmek istedikleri anlaşılıyor.

Stadlarda bira satışı yapılmayacak olması üzerine yoğunlaşan tartışmaların yazıya konu utancı perdelediği de bir gerçek. Konuşulacağı değil de konuşulmasa da olacağı öne çıkartmak bir başka cinlik olsa gerek.

Bir başka perdeleme aracı olarak Katar’ın LGBTİ ve insan hakları konusundaki yanlışları öne çıkartılıyor son günlerde.

Katar’a bu düzenleme verilirken Katar’ın bu konudaki sicili pek temizdi de son 7 yılda mı kirlendi diye sormak gerek bu çokbilmişlere.

Avrupa’nın hemen her ülkesindeki stadyumlarda koyu renk tenli futbolculara muz, fındık, fıstık atarak ırkçılık yapanlar da mı Katarlı? UEFA’nın hemen her ortamda öne çıkan “saygı duy” ya da “ırkçılığa hayır” savsözleri uygarlığın beşiği sayılan yaşlı anakaranın siciline işlenen olumsuzluklar değil mi?

Futbolun sportif olarak değil ama yönetsel olarak dibe vuruş güncesinin iyiden iyiye açığa çıktığı Katar 2022 yemeği daha çok su kaldıracak gibi görünüyor.

Olimpiyat ya da dünya kupası düzenlemesinin verileceği ülkeyle ilgili önemli ölçüt olarak o ülkenin sporla ilgisi, ülke halkının sporla ilişkisi önemsenir. Bu kez ölçüt değişmişe benziyor. Dünya futbolunun ileri gelenleri düzenlemeci ülkenin parasını önemseyince sonuç böyle oldu.

Her ne kadar Katar’a odaklanmış olsak da vahşi batılının hakkını yemeyelim. Onun hiç değişmeyen paracı yanına da vurgu yapalım. Para için anasını satacağını bilelim.

Bu gidişin önü alınmazsa kupanın da parayla alınacağı günler uzakta değildir diyerek bitirelim.