Türkiye’nin son günlerdeki gündemine düşen iki yargıç var!

Birinci yargıç

Hasta refakatçisi sıfatıyla düştü gündeme.

Hastasını ameliyat eden hekimin uygun dille yapılmış uyarısı bu yargıcımızın üstünlükçü damarını harekete geçirdi. Uyarılması saygısızlığını üst perdeye taşıma etkisi yarattı.

Olasılıkla, adliyede herkesin üstünde konuşlu konumu bilinçaltını devindirmiş olmalı.

Oysa, hak, hukuk, adalet dağıtmakla ödevli bir yargıcın üstün konumunun adliyede bile yanlış olduğunun farkında olması gerekirdi.

Üstünlükçülük damarı kabaran yargıcımız “sen benim kim olduğumu biliyor musun?” dercesine ifadeye çağırttı sürtüştüğü hekimi. Hâkimle başa çıkılamayacağını haykırdı adeta hekime.

Hekimi işinden gücünden alıkoyduğu yetmemiş gibi hekimi “mevcutlu” konumuna da düşürerek kim olduğunu göstermiş oldu.

Günün sonunda vicdanıyla hesaplaştı mı?

Hesaplaştıysa başını yastığa huzurla koydu mu?

Bu soruların yanıtlarını bilmiyoruz. Olasılıkla da hiç bilmeyeceğiz.

Yeni Türkiye, vesayet, vesayet diyerek ayarları bozulan Türkiye’den doğurtuldu. Vesayetin ağababası oluşturuldu.

Yargıçlara ve savcılara trafik cezası bile verilemediği bir Yeni Türkiye var karşımızda artık. Elbette, yasaya doğrudan bu şekilde yazmamışlar. İlgili yasa maddesini öyle düzenlemişler ki, bir yargıca ya da savcıya ceza yazacak kolluk görevlisinin bu dünyaya gözlerini açmasına yasak koymadıkları kalmış.

Ayrıcalıklarının tadını çıkartıyorlar diyelim.

Son yargıç

Türünün son örneğine eşdeğer son yargıcımız ise belli ki Yeni Türkiye’den habersiz.

Donkişotluğa heves etmiş.

Herkesin bildiği ama herkesin de sustuğu bir konuya el atmış.

İğneli fıçıya girmiş dense yeridir.

Yargıç Ahmet Çakmak üçüncü kez Cumhurbaşkanı seçilen Recep Tayyip Erdoğan’ın aday olamaması gerektiğine dayanarak harekete geçmiş.

Sen misin harekete geçen!

 Son habere göre HSK (Hâkimler ve Savcılar Kurulu) Çakmak’ı meslekten çıkartmış.

Uzunca süredir bu doğrultuda ses çıkmamasına karşın bir çılgının gözüpek davranışı belli ki sistemin bekçilerini kaygılandırmış. Bu yasak alana gireceklerin uğrayacağı yaptırım budur diyerek sonrakilerin önünü kesmeyi şimdiden güvence altına almış.

Oysa, bir kişinin 3. Kez Cumhurbaşkanı seçilemeyeceğine ilişkin anayasa maddesinin bekçiliğini yapmak yargıç Ahmet Çakmak’a mı düşmeliydi?

Anket esnafının kurbanı olan siyaset esnafı “mağduriyet yaratmayalım, sandıkta yenelim” budalalığına kaptırınca kendisini ettiğini bulmuş oldu.

“Anayasal kurallara uymayan bir seçime katılmıyoruz. Böyle bir seçime katılmak hak, hukuk ve adalet duygularını onarılmaz biçimde yaralar” demek bu kadar mı zordu diye mırıldanmaktan alamıyor insan kendisini.

İki yargıcın birincisi ortamın baskın unsurudur. Egemenlerin düzenini bozmadıktan sonra kibir ve üstünlük gösterisine açık bir alan vardır Yeni Türkiye’de. Durum böyle olunca da birincilerin gösterisini izlemek kimseleri şaşırtmayacaktır.

Son yargıcımız ise türünün son örneği olmaya adaydır. Onun kişiliğinde verilen okkalı ders yalnız diğer yargıçlara değil toplumun bütününe gözdağıdır.