Zaman su gibi aktı. Narin aramızdan alınalı 1 yıl olmuş.

Anımsanacaktır.

Olayı izleyen günlerde güvenlik güçlerinin katili bulduk, buluyoruz türünden açıklamaları olmuştu.

Sonrasında her ne olduysa katilin bulunmasından vazgeçildi.

O günlerden birkaç olayı anımsamakta yarar var.

Oralı bir milletvekili bölgenin yapısına vurgu yapan sözler söylemişti. Bu işin üzerine çok da gidilmemesi gereğine değinerek.

Kamuya açık ortamda aileden bir kadın ağzını açacak olmuştu. Ortalık yerde suratında patlayan tokatla susturulmuştu.

Katil olmadığı düşünülen ama Narin’in cansız bedeninin saklanmasında rol alan bir başkası içinse köydeki güçlerle iyi geçinmezse orada yaşayamaz yorumları yapılmıştı.

Birkaçını paylaştığım bu gelişmeler herkesin gözleri önünde yaşandı.

Ne kolluk güçleri ne de yargı bu can alıcı olayları önemsemeye değer bulmadı.

Sonuçta suçun anonimleştirilerek birden fazla kişiye ceza verilmesiyle yargı süreci tamamlandı. Yargımız da Amerikan yargısına özenmişti besbelli. Suçluya değil suça ceza yöntemine başvurarak.

O günlerde Narin’in aile içinde tanık olduğu bir olay nedeniyle öldürüldüğüne yer verilmişti basında. Bu noktada değerli basınımıza da sitemi eksik etmeyelim. Olayı üçüncü sayfaya indirgeyerek ilgi çekme alışkanlığı bilinç altımıza işlemiş belli ki. Ormana bakarken ağaçları görememek bu değilse nedir?

Narin’in gördüğüyle değil de gör dediğiyle ilgilenelim.

Birkaç haftadır yaz sıcağına eklenen komisyon tiyatrosu eziyetiyle baş başa kaldık.

Gizli oturumdan sonra şehit ve gazilerin temsilcileri, cumartesi anneleri, Diyarbakır anneleri ve onları izleyecek başkaları.

Narin aramızda olmasa da onu bizden ayıran önemli bölgesel ve ulusal soruna dikkatimizi çekiyor.

Feodalizm!

Bir yavrumuzu öldürenin ortaya çıkartıl(a)mamasında önemli ve önde gelen etkendir feodalizm ve bir tür omerta sayabileceğimiz feodal suskunluk.

Komisyon tiyatrosunda her şey var!

Hatta, iktidarla hiçbir konuda anlaşamayan muhalefetin el yükseltmesi bile!

Olmayan mı?

Bölgenin ve ülkenin başat sorunu!

Feodalizm!

XXI. yüzyılda kula kulluğun adı olarak da okunabilir.

Katile yardımcı olan, dolayısı ile katili bilen kişi konuşamıyorsa, bildiğini anlatamıyorsa bu feodal suskunluk nedeniyledir.

Ne yazık ki cumhuriyetin güvenlik güçleri ve yargısı da bu suskunluk korosuna eklenerek feodalizme güç verenlere katılmıştır.

Ortaçağda kalmış olması gereken ağa-maraba ilişkisi olanca şiddetiyle varlığını sürdürmektedir.

Komisyondan önce sahnelenen kurye tiyatrosunda başrolde olanlardan birisi de bölgenin ve ülkenin tanınmış ağası Ahmet Türk’tü.

Komisyonda ağalığın, feodalizmin konuşul(a)mıyor oluşu bu rol dağılımına baktığımızda şaşırtıcı olmasa gerektir.

Feodal yapının korunduğu ortamda ne bölgenin ne de ülkenin sorununa çözüm bulunacağını beklemek safdillik olur.

Komisyon katılımcılarının Seyit Rıza ve Şeyh Sait tutkunu olduklarını unutmadan eklemiş olalım.

Narin’in gördüğüne değil de gör dediğine odaklanılmadıkça tersi ileri sürülse de komisyondan Türkiye yararına sonuç çıkmayacaktır.

İki eli yakamızdadır Narin’in.

Gör dediğini görmezsek ona olan borcumuzu ödeyemeyiz…

Ruhu şad olsun!