İZMİR’DE DÜN!

İzmir dün gökten inen yağmurla suya doydu! Caddeler dere yatağı, meydanlar göl gibiydi. Kentleşmeyi yapılaşmaya ve doğa talanına indirgeyen anlayış sanık sandalyesindeydi. Bilmiyorum ne denli sorgulandı? Oysa, evini ya da işyerini su basan, suya batan kentte işine erişemeyen pek çok insan hiç kuşkusuz kent yöneticilerinin kulaklarını epeyce çınlatmıştır. Birkaç gün içinde bu çınlatmadan da çınlamadan da eser kalmayacaktır!

Basına da fazlasıyla yansıyan sayısız görüntü akılsız insanın yenilgisiydi aslında!

Kötü rastlantıya bakın ki; yarın da EXPO 2020 oylanacak. Birileri bu görüntüleri kullanır da oyları başkalarına yöneltirse yandı gülüm keten helva! Bunca emek, bunca heves ve elbette beklenti bir kez daha kaf dağının arkasında kalacak!

Kentin yeşilini, çiçeğini, böceğini paraya, pula satan anlayış böyle günlerde sorgulanmazsa ne zaman sorgulanacak?

İzmir’de dün en gelişmiş yaratık (elbette kendimizce) insanın utanç günüydü. Her şeye egemen, her türlü gücü yerle bir eden insan denen varlığın gökten inen suya teslim olduğu tarihti.

Egemenliği gökte arayan insanın gökten gelen güce karşı koyması beklenebilir miydi?

Burada kesmek en iyisi! Daha fazlası kovuşturma konusu bile olabilir!

Ama, İzmir’in ya da bir başka kentimizin ve bütünüyle ülkemizin yağmura, kara, sele, depreme teslim olmaması için insanın; insancı değil doğacı bir geniş bakış açısına gereksinimi çok açık değil midir?

Ceyhun BALCI, 26.11.2013