Çok değil birkaç gün önce İzmir’deki tramvay-otomobil çekişmesini yazı konusu etmiştim.

https://cumhuriyetciyorum.wordpress.com/2018/07/07/otomobil-tramvaya-karsi/

Birkaç gün önce Çorlu’daki tren kazası (cinayeti demek daha doğru olur) ile irkildik.
Öteden beri demiryolu savunucusuyum. Bu konuda her kim geliştirici ve ilerletici olursa hiç düşünmeden yanında yer alır, destek veririm.

Demiryolu bir kültür ve disiplinin de adıdır gerçekte. Bu kültür ve disiplinin izini bile göremezsiniz karayollarında. Ne sürücüsü ne de yardımcısı demiryolundaki kuralcılığın yanından geçemez. İnsan aynı insan, coğrafya aynı coğrafyadır oysa. Yapıverelim, ediverelim, idare et abicim bişi olmaz anlayışı son derece yaygındır karayollarında.

Tren istasyon dışı bir yerde durup indirme-bindirme yapamaz. Karayolu taşıtı yasak olsa da bunu yapmaktan alamaz kendini. Yaya geçidinde durup yolcu bindirip, indiren dolmuşlar hemen her gün gördüğümüz yakınımızdaki kötü örneklerdir. Yolcu uğruna aralarında silahlı kavga yaşanır kimi karayolu taşımacılarının. Kötünün iyiyi kovması kuralına uyarak günün birkaç saatinde özel amaçlarla araç kullananlar da bu yozlaşmaya kaptırırlar kendilerini. Günümüzde karayollarında kurallara uyarak taşıt kullananlar ağır tehdit ve zorlama altındadır. Bu nedenle tacize uğrayan ve hatta şiddet görenler vardır.

Demiryolunda kurallar öylesine yerleşik ve dokunulmazdır ki; kimse aklına bile getiremez o kuralları çiğnemeyi.

Emirin demiri kesmesi gibi son 15 yılda bu kuralların da hiçe sayıldığına tanıklık eder olduk. Altyapıyı önemsiz sayan ve emir verdim hızlı gideceksiniz diyen anlayış önce Bilecik’te 40’ı aşkın insanı yaşamdan ayırdı.

Çorlu’da yaşanan kaza görünümlü cinayetin de benzer anlayışın ürünü olduğu anlaşılıyor. Karayolu yapar gibi döşenen raylar bu önemli hatayı hoşgörmüyor. Devrilen tren 20’yi aşkın vatandaşa mezar oldu.

Bu kazada yönetsel hatanın önemli olduğunu düşündüren gelişme nedir diye düşündüm. Makinistler ifadeye çağırıldığına göre demiryolunu yapanların, yapanları denetlemesi gerekenlerin ve elbette rayların altı boşalana dek bunu görmezden gelenlerin korumaya alındığını söylemek mümkündür.

Demiryolu aklın yoludur. Bu yaşananda hiçbir sorumluluğu yoktur. Aklın yolunun akılsızların elinde nasıl bir cinayet aracına dönüştüğünü görmüş olduk 24 vatandaşımızı yitirerek. Bir kez daha öngörerek değil yaşayarak öğrenmiş olduk. Elbette, büyük bedeller karşılığında.

Demiryoluna ve çilekeş demiryolculara haksızlık etmekten kaçınarak aklın yolunun başına çöreklenen akılsızlığa son verilmesi dileğiyle…