Nicholas Maduro eleştiri oklarının hedefindeki kişi. Suçu büyük! Tayyip Erdoğan’ı sevmesi!

Oysa, Maduro Venezuela’da Hugo Chavez’in yerini fazlasıyla dolduran bir ulusalcı sosyalist önder değil mi?

Durum böyleyse Maduro-Erdoğan uyuşması nasıl yorumlanmalı? Yoksa, İdris Küçükömer’in Türkiye için yaptığı sağ sol sol da sağ oldu yorumu gerçek mi oldu? Elbette şaka yapıyorum!

Maduro Tayyip Erdoğan’a yaklaşıyorsa, ona yakınlık duyuyorsa ilk akla gelen şey ona kızmak olabilir. Bunu yapmak işin kolayı.
Zor olana yönelip biraz çözümleme yapalım!
Olağan koşullar altında Maduro başta olmak üzere Latin Amerika’nın ulusalcı-solcu önderlerine yakınlık duyması gereken Türk partileri/siyasetçileri kimler olmalıydı?
Maduro’yla, Cahvez’le, Correa’yla, Morales’le ilişki kurması ve onlara el uzatması gerekenler emperyalizmin konu mankeni olmayı tercih ettiler. Sosyalist Enternasyonel masallarının peşine düştüler. Oradaki bir başkan yardımcılığı koltuğu ayartılmalarına yetip de arttı. Sosyalist Enternasyonal üyesi CHP’nin ayılması için bu sözde sosyalist oluşumun PKK/PYD aşkını ilân etmesi gerekti.
http://www.hurriyet.com.tr/gundem/chpli-umut-oran-sosyalist-enternasyonal-baskan-yardimciligindan-istifa-etti-40723219
Durum böyle olunca emperyalizmle dansı tercih eden solumuz doğal olarak Maduro’ya ve eşdeğerlerine sırt çevirmiş oldu. Her ne kadar geçtiğimiz yıllarda Uruguaylı Mujika’ya ilgi göstermiş olsalar da bu ilgileri diri, sürekli ve ilkeli olmadı.
Yaşamda her türlü boşluğun bir şekilde doldurulması ilkesine uygun şekilde bu boşluk da şaşırtıcı ve kimilerimizi kızdıracak şekilde dolduruldu.
Maduro’nun Tayyip Erdoğan’a ilgisi ve sevgisi de bu açıdan okunmalı, değerlendirilmeli.
Maduro’ya kızılmamalı!
İlle de birilerine kızılacaksa adres belli…
Ama, ona kızınca da üzerinize yapıştırılacak yafta belli…
Türkiye’de siyaset zemini her geçen gün kayganlaşıyor.
Benden değilsen ondansın!
Düşmanımla dostsan bana düşmansın!
Akıldan ve bilimden yoksun siyaset anlayışı işimizi her geçen gün zorlaştırıyor…