Tokyo Olimpiyatları öncesi son önemli atletizm etkinliği olan Dünya Atletizm Şampiyonası Katar’ın başkenti Doha’da dün tamamlandı.

Atletizm tüm sporların anası hiç kuşkusuz. Ana spordaki koşu, atma ve atlama dalları insanlığın var olalı veri yaptığı, gündelik yaşamına yansımış bedensel etkinlikler olarak da nitelenebilir.

Av kovalarken yükseğe sıçramak ya da yırtıcıdan kaçarken hızlı kaçmak ya da uzağa atlamak. Yine avcılık amaçlı atmalar bu kapsamda değerlendirilebilecek örnekler.

Katar’da yapılan şampiyonada ülkenin özgün iklim koşulları önde gelen tartışma başlığı olmalıydı. İlk kez iklimlendirilmiş bir açık hava atletizm şampiyonası izlendi bu nedenle. Gelişmiş teknoloji kullanılarak bu sorun kolaylıkla çözüldü. TRT sunucusunun aktardığına göre stadyumun sıcaklığı 26-27 dereceye sabitlenmiş.

Ya alıştırma sahası ve stadyum dışında yapılmak zorunda olan yürüyüş ve maraton yarışmaları. Bunun için de hava sıcaklığının 30’un altına düştüğü gece yarısı ve sonrası zaman aralığı kullanıldı. Böylece insanın biyoritmine uygunluğu tartışmalı bir başka durum yaratılmış oldu.

Bir süredir devşirme üzerinden atletizm başarısı yakalama çabası içinde olan Türkiye için bu bağlamda denizin bitmekte olduğu anlaşıldı. Kübalı Yasmani Copello Escobar ve Azeri Ramil Guliyev final koşsalar da madalya beklentilerini karşılayamadılar. Uzun mesafe koşu ve maratondaki devşirmeler ise tam anlamıyla düş kırıklığı yarattılar.

Bu arada erkekler Üç Adım Atlama ve 20 Km yürüyüşteki finale çıkma ve madalya olmasa da üst sıralarda yer alma başarılarını görmezden gelemeyiz.

ABD bu spordaki üstünlüğünü sürdürüyor. Afrikalıların geleneksel dallardaki başarıları şaşırtıcı değil.

Avrupa ülkelerinin dişe dokunur bir çıkış içinde olmayışları da bir diğer dikkat çekici noktaydı.

Ev sahibi Katar’ın iklim kaynaklı eleştirilerin hedefi olmasına karşılık erkekler Yüksek Atlama’da kazanılan altın ve ona eşlik eden bronz madalya başarısızlık eleştirisinden bağışık kalmasını sağladı denebilir.

Şampiyonanın son 3 gününe dek izleyici azlığı Katar’ın asıl eleştirileceği konu olması gerekir. Paranın gücüyle düzenlemesi Katar’a götürülen atletizm dünya şampiyonasındaki izleyici eksikliği elbette hoşgörülür bir eksiklik değildir.

Sporların anası bu kez TRT’nin yeni spor kanalında yer buldu kendisine. TRT bu atılımıyla diğer sporlara yer verme olanağı kazanırken her geçen gün yozlaşan futbol yayınlarına rahatlık sağlamış oldu bence.

Şampiyonada beni en çok heyecanlandıran görüntülerden birisi bir madalya töreninde kendisini gösterdi. Kübalı kadın disk atıcıların altın ve gümüş aldığı yarışmadan sonra madalyaları sunan efsane Kübalı atlet Alberto Juantorena’yı görmek heyecan vericiydi. Onun 400-800 koşularına ambargo koyduğu başarılı dönemini anımsayan bir kişi olarak çok mutlu oldum. 100-200, 200-400 ya da 5000-10000 çifte başarılarına alışık olan atletizmseverler için 400-800 çifte başarısı Juantorena’dan sonra bir daha görülmemiştir.

Şampiyonayı Doha’dan TRT sunucusu Cüneyt Kıran ve yorumlarıyla ona katılan eski atlet ve günümüzde atletizme hizmeti sürdüren Ayşegül Baklacı’yla ilgili bir çift söz etmekte yarar var. Her ikisinin de iyi niyetinden kuşku duyulamaz. Ancak, özellikle Ayşegül Baklacı’nın Türkçe konusundaki özensizliği üzücüydü. Yasaklanmak karşılığı olarak “ban  almak” teknik görevli karşılığı olarak da “teknikal ofisır” yabancı sözcüklerini kullanması karşısında dehşete düşmemem olanaksızdı.

Sporda başarılı olmanın koşulu sporların anası atletizmde başarılı olmaktan geçiyor. Bu sağlanmadan spor başarılısı ülke olmak neredeyse olanaksızdır. Bu nedenle de olimpiyat düzenleme tutkusu olan bir ülke olarak aklımıza yerleştirmemiz gereken yalın gerçek budur.

Ceyhun Balcı

7.10.2019