Yine metroyla yolculuk yapıyorum. Bu kez mavi hatla O’Hare Havalimanı yönüne gidiyorum. Güvenlik sorunu olabileceği öngörülen uzaklara değil de birkaç durak sonraya!

DIVISION CADDESİ

Division istasyonunda iniyorum. Division caddesi boyunca batıya yürümeden önce Chopin Theater’ı görüntülüyorum.

Batıya doğru yürüyüşümü Wolcott caddesine gelince güneye yöneltiyorum. Shit Fountain’ı arıyorum. Öngördüğüm gibi son derece gösterişsiz bir anıt. Dikkat edilmezse kolaylıkla göz ardı edilebilecek kadar.

Sevimsiz görünümlü anıt hayvanseverleri hayvanlarının dışkılarını sokakta bırakmamalrı doğrultusunda uyarmak için konmuş. Şikago’nun göreceli olarak kuş uçmaz, kervan geçmez bir köşesinde yer aldığı için rehber kitaplarda adına bile rastlamak söz konusu değil. Benim haberdarlığım Atlas Obscura aracılığıyla oldu.

Yeniden batıya doğru ilerlerken bir Yunan bakkaliyesi çarpıyor gözüme. Belli ki, Yunan Mahallesi dışına da taşımışlar varlıklarını. Kuzey State Caddesi’ne vardığımda Ukrayna Mahallesi’ne de gelmiş oluyorum. Buradan kuzeye yöneliyorum.

Kimi rehberlerde yer alan Empty Bottle barını görüyorum. Daha ileride Ukrayna bayraklı bir yapı çarpıyor gözüme. Oldukça görkemli olduğu için görülmeyecek gibi de değil.

Yeniden Division caddesine vardığımda solda Porto Riko bayrağından metal bir tak yer alıyor. Çevrede İspanyolca yazılar baskınlaşıyor. Porto Riko mahallesindeyim.

Sabah erken saatler olduğu için ortalık ıssız ve sessiz. Buna karşılık güvenlik kaygısı yaratacak bir belirti yok.

Metro istasyonuna yaklaşırken Rus ve Türk Banyoları yazısı bulunan bir yapının varlığı şaşırtıyor. Bizim hamam dediğimiz yer olsa gerek. Geçmişte topluma açık bir hamam olarak hizmet vermiş. Olasılıkla bölgeye egemen olan Rus-Ukrayna etkisi sonucu yapılmış. Türk nitelemesinin eklenmesi şaşırtıcı geldi bana. İlk olarak 1906’da hizmete açılan yapı günümüzde de modernize edilmiş haliyle hizmet vermeyi sürdürüyor.

Mavi hatla bir sonraki durak olan Damen’a geçiyorum.

DAMEN BÖLGESİ

New York’takine benzer bir flatiron (yassı ütü) biçemli bir yapı çarpıyor ilk olarak gözüme. Yer kısıtından kaynaklı zorunluluğun ürünü olan bu yapı biçimi nerede olursa olsun ilgi çekiyor.

Ortalık sakin ama güvenli görünüyor. Burada da Türk-Rus Hamamı yazılı bir yapıya rastlıyorum.

Daha önceden yerlerini öğrendiğim birkaç sahafa uğrama niyetiyle buradayım. Sokakların dinginliğine inat kitapçılar oldukça kalabalık ve hareketli. Aradığınız bir kitabın peşine düşebileceğiniz gibi ilginizi çeken bir kitabı zaman elverdiğince okuyabilirsiniz buralarda.

Türkiye’de ve elbette dünyada tırmanan aşı tartışmalarına ilâç niyetine çok hoş ve yararlı bir kitap edinmekle günün kazancını sağlamış oluyorum.

Belirlenmiş hedeflere ulaşmış olmanın rahatlığıyla geldiğim yolla geriye dönüyorum.

ŞİKAGO SANAT ENSTİTÜSÜ

Michigan Bulvarı ya da diğer adıyla Muhteşem Mil boyunca güneye yürüyüp Şikago ırmağını Du Sable köprüsüyle aştıktan sonra birkaç yüz metre ileride Güzel Sanatlar biçemli cephesiyle boy gösteren Şikago Sanat Enstitüsü yapısını görmemeniz olanaksız.

Kendi koleksiyonun yanı sıra dünyaca ünlü sanatçıların sergilerine yaptığı ev sahipliğiyle de tanınıyor.

Girişteki aslanın boynuna yılbaşı süsü takıldığını görüyoruz. Hatta, bu işin aralık ayı başında bir törenle gerçekleştirildiğini öğreniyoruz. Alacakaranlıkta yılbaşı ışıklandırmaları daha bir etkileyici görünüme kavuşuyor.

Şansımıza camdan kâğıt ağırlıkları, 1930’larda Amerika Fotoğrafları ve bunlardan daha çok ilgi gören Andy Warhol sergilerine rastlıyoruz. Zamanınız bol olsa bir günü burada geçirmemeniz için hiçbir neden yok.

KÂĞIT AĞIRLIKLARI

Sanata ilgili bir kitle salondan salona koşuşturur gibi bir görüntü veriyor.

Cam sanatı yapıtlarının yer aldığı bölümde ilginç örneklere rastlamakla birlikte bizim çıtamızın yüksekte olduğu düşünülürse gördüğümüz örnekler ortalama düzeydeydi denebilir.

1930’LARDA AMERİKA…

1930’ların ABD fotoğrafları döneme ilişkin ilginç ipuçları veriyor. Amerikan yaşam biçiminin adım adım yerleşmesi o yıllara dayanıyor anlaşıldığı kadarı ile.

ANDY WARHOL

Popart sanat akımının önemli temsilcilerinden birisi. Adının geçmesi ilgi odağı olmasına yetiyor. Kimileri günümüzdeki sosyal medya çılgınlığının temellerini onun attığını bile öne sürmekteler.

Yapıtlarına yansıyan Mao, orak-çekiç, kapitalizmin ikonu sayılabilecek ikonik ürünler ve daha pek çoğu onun hemen her çiçekten bal almakta sakınca görmeyen bir sanat anlayışı olduğunu düşündürüyor.

NEAPOLİTAN CRECHE

Sergilenen pek çok yapıt arasından birisi daha farklı ilgiyi haketmekteydi bize göre.

Bir vitrinde sergilenen bu üç boyutlu yapıt XVIII. Yüzyılda Napoli’de varlığını sürdüren Barok sanatın bir örneği olarak kabul ediliyor. Dönemin Napolisinde sokaktaki yaşamdan bir kesite inanç öğeleri eşlik etmiş. Yapıtta kolayca fark edilen etnik çeşitlilik Napoli’nin kozmopolit yapısını doğruluyor.

Créche sözlükte Hz İsa’nın doğumunda var olan insan-hayvan varlığı betimlemesi olarak tanımlanmış. Yılbaşı süsü olarak kullanılma geleneği yerleşmiş zaman içinde bu betimlemenin.

Yapıtta 200’den fazla créche nesnesi kullanılmış. Çoklu sanatçı yapıtı olarak tanımlanabilir. Yapıttaki insanların giysilerinden takılarına varıncaya dek pek çok ayrıntı döneme uyan gerçeklikte yapılmış.

Müze yapıtta yer alan créche’leri Vincenzo Porcini adlı bir Napoli uzmanından edinmiş .

Ortada yer alan DOĞUŞ sahnesinde İsa ve Meryem’in bir arada oluşu XIV yüzyıl Rönesans sanat anlayışını çağrıştırmaktadır.

Yapıtın sağındaki ÇOBANLAR İncil’den alıntı bir sahneyi canlandırmaktadır.

Soldaki TAVERNA sahnesinde gözden kaçmayan zenginlik ve bolluk Noel ya da bir başka nedenle olan şöleni yansıtır.