Yaşamın doğum yeri toprak yaşamdan sonraki sonsuz uyku yeri. Gündelik uğraşlar içinde toprak, işi onunla olmayan için ne anlama gelir? Bir zamanların tarım ülkesi Türkiye’de toprağın öksüz-yetim kaldığı kesin. Boşalmış köyler, ıssız topraklar. Nüfusuna oranla kırsalda yaşayanları en fazla olan kent İzmir’miş. Şaşırtıcı ve burada yaşayanlar için gurur verici.

Toprağın sıkı dostu Aşık Veysel boşuna “Benim sadık yarim kara topraktır” demedi!

Yaşam bulduğun, yaşamını kazandığın ölünce içine düştüğün toprak.

Dost olması için dost olman gereken…

Eksiksiz ve katıksız toprak dostu Hayrettin Karaca sadık yarine kavuştu.

Benim gözümde ateşli çevreciden daha çevreci, tutucu doğaseverden daha doğaseverdi.

Hannover Üniversitesi’nden ekoloji profesörü Franz H. Meyer, Hayrettin Karaca’dan “Şimdiye kadar hiç böylesine kişisel çıkar gütmeden, kendini insanlığın yararına çalışmaya adamış birine rastlamadım.” diye söz etmiş.

Bu sözler bir insanın yaşamı boyunca başına gelebilecek en iyi şey olmalı!

Toprağı sonuna dek hak eden Toprak Dede artık toprağa emanet!

Ona güle güle demek zor olsa da zorunlu!

Örnek alınması, yolundan gidilmesi, dünyanın ve Türkiye’nin yeniden yaşama kavuşması dileğiyle…

Ceyhun Balcı

21.01.2020