Küresel COVİD-19 salgını pek çok ezberin bozulması ve sayısız paradigmanın sorgulanması sonucuna yo açacak gibi görünüyor. İçimdeki sese kulak versem bunun kesinlikle böyle olacağını yazardım. Önceki yıllarda sayısız kez hataya düştüğümüz için yoğurdu üfleyerek yemeli diyelim.

Korona virüsün varsıl ya da yoksul ayırmaksızın hasta edebildiği ve hatta fırsat bulursa öldürebildiğini işitiyoruz. Gözle görülmeyen protein öbeği pençesine düşenlerin sosyal durumuna bakmıyor elbette.

Şu günlerde yalnızca virüsün pençesine düşmüyor insanlar. Virüse yakalanmayanların ekonomik darboğaza girmesi sorunu var! Bu darboğaza girmemek için çalışma yaşamını sürdürenlerin ise virüse yakalanma olasılıkları artıyor.

Tam bir kısır döngü!

Virüs değil ama virüsün yol açtığı koşullar varsıl/yoksul ayrımını kaçınılmaz kılıyor.

“Evde kal”!

Hiç kuşkusuz değerli ve yerinde bir istem!

Buna karşın trafikte taşıtlar, ortalıkta insanlar varlığını sürdürüyorsa “Evde kal” öğüdünü tutamayanlar ve tutmaması gerekenler var demektir. Burada bir eşitlik ve adalet olduğundan söz edilebilir mi? Kesinlikle HAYIR!

Ülkemiz Varlıklı!

Devletimiz Yoksul!

Yönetenlerimiz Varsıl!

Vatandaş Perişan!

Yukarıdaki dörtlük Türkiye’nin COVİD-19’la savaşımının özetidir. Tam bir toplumsal karantinanın önündeki engellerdir aynı zamanda yukarıda saydıklarımız!

Kasası dolu devletin başındakiler SOKAĞA ÇIKMA YASAĞI koymakta ikileme düşmezlerdi. Siz evinizde kalın! Gerisini düşünmeyin! Aş, iş, geçim derdi yok derdi!

Ya da son haftalarda hemen her ortamda pek çok bilim insanının haykırırcasına dile getirdiği ÇOK TEST’e başvurulabilirdi. Ya hazırlıksızlıktan, ya olgu ve ölüm sayısını denetim altında tutma isteğinden ya da örgütsüzlükten bu gerekliliğin yerine getirilmesi konusunda da tökezlemeler olduğu görülüyor.

Korku ve ürkü içindeki insanların bir bölümü de “bende korona var mı?” diyerek başvuruyor sağlık kuruluşlarına. İşi başından aşkın hekimlerin ve sağlıkçıların bu ve benzeri başvurulara test yaptırma ölçütlerini binbir güçlükle anlattıklarını gözlerimin önüne getirebiliyorum.

Yazının başlığındaki ÇÖK TEST de ne ola ki diye soranları işitir gibiyim!

Açarsak!

Çok Önemli Kişi Testi’nden söz ediyorum. Kimi spor kanallarının ve elbette hız kesmeden süren magazin haberlerinin yalancısıyım. Falanca futbol ya da basketbol takımımız en küçük kuşkuda teste erişebiliyor. Elbette ÇÖK ayrıcalığıyla. Magazin dünyamızın seçkinlerinin de spor seçkinlerinden kalır yanları yok! Merak eden ya da bende korona virüs var mı sorusunu aklına getiren bu sınıftan hemen herkese o kadar yakın ki korona testi.

Bu amaçla kendi gettolarındaki sağlık kuruluşlarına takım halinde ya da tek tek başvuranlara kimselerin test yapma ölçütleri konusunda sorgulama yapmadığından adım gibi eminim.

Paran kadar test!

Nereden nereye!

Korona adaletinden bizim çok alışık olduğumuz ayrımcılığa, paran kadarcılığa geliverdik!

Dileğimiz yenilmez sandığımız güçlerin, başları göğe varan paradigmaların yerle bir olması. Ancak, bu güzel dileklerimizin gerçekleşmesi için kendiliğindenciliğe de bel bağlamayalım!

Çokça çaba ve epeyce emek harcanması gerekeceği gün gibi ortadadır!

Sıcak günlerde böyle bir hesaplaşmanın olmayacağı açıktır. Ancak, önemli sayıda insanın toz duman yatıştıktan sonra gündeme gelmesi olası Korona Sonrası Hesaplaşmayı dört gözle beklediği de kuşkusuzdur.

ÇOK testin ÇÖK teste dönüşmesi sorgulanması gereken durumdur.

Hem de hemen!