Küresel salgına insan hakları açısından değil de doğa ve tüm canlıların yaşam hakkı bakımından yaklaşıyorum. Kimi çevrelerde bu yaklaşımımın yadırgandığının da farkındayım. Bu bakış açım gereğince “koronayla mücadele” ya da “koronayla savaş” gibi nitelemelerden de özellikle uzak duruyorum. Bildiğim bir şey varsa insanın bir parçası olduğu doğayla mücadeleden vazgeçerek onunla bütünleşmesi gereğidir. Salgın sürecinde sahneden inmek zorunda kalan başoyuncu insanın yokluğu doğaya ve toplamda yaşama çok iyi gelmiştir. Uludağ İstanbul’dan görünür olmuştur. Hiç de az kazanım sayılmaz.

Bir konuda koronaya kırgınım!

Çalışmaya vermiş olduğum 2.5 aylık aradan sonra 1 Haziran’da yeniden mesleğe döndüm. Öncesinde 10 yıla yakın süre toplu taşıma kullanmıştım. Özel taşıt kullanıcılığını ayrıcalıklı durumlar dışında neredeyse unutmuştum.

Salgın sonrasında işe gidiş gelişlerde özel taşıt kullanımına dönmek kaçınılmaz oldu.

Bu da unutmuş olduğum karmaşa ortamına dönmek anlamına geldi.

Pek çok ortamda özel taşıt kullanımına dönüşte artışın söz konusu olduğuna ilişkin istatistiksel bilgilere rastlanıyor. Bu da zaten yoğun ve kalabalık olan trafiği iyice içinden çıkılmaz duruma getirmeye yetiyor.

Bu koşullar altında ivedi beklentim salgının bir an önce sonlanmasıdır. Böylelikle direksiyon sallamaktan kurtulmak olanaklı olacak.

Salgın sonlanmadan normalleşme adı altında sergilenen akıldışılık kendisini en çok trafikte duyumsattı.

Yıllardır özel taşıt kullanımından kopmuş ben ve benim gibilerin her gün zorunlu nedenle trafiğe çıkması bile bir kaygı ve ürkü kaynağıdır.

Bu olumsuz, kuralsız, vicdansız ve insafsız ortamda var olmak zorunda kalmak bile başlı başına bir acı vericidir!

Sınır ve kural tanımayan, kendisinden başkalarının haklarına saygı göstermeyi unutmuş ilkel insanlarla aynı ortamı paylaşmak, onlarla kaçınılmaz şekilde karşı karşıya gelmek anlatılır ve katlanılır gibi bir eziyet değil!

Başından bu yana salgını bir doğa olayı ve hatta evrimin görkemli gösterisi olarak algılamış bir kimse olarak koronaya tek sitemim budur!

İnsanlığın bir aşı ya da etkili ilâç geliştirmenin hiç de yakınında olmadığını göz önüne alarak umudum virüstedir!

İnsafa gelip insan yararına evrim geçirmesi tek ve gerçekçi beklentimdir!

Ancak, böylelikle trafik çilem sonlanacaktır…

Ceyhun Balcı, 01.09.2020