Önce “Şahları da Vururlar”…
Kaçıncısı olduğunu anımsayamadığım birkaç “Ferhangi Şeyler” izlediğim Ferhan Şensoy oyunlarıydı.
Tiyatroya izleyici olacak kadar yakın sayılırım. Ama, yorumcu ya da değerlendirici olamayacak uzaklıktayım.
Ferhan Şensoy kuşkusuz tiyatroda sivrildi.
Asıl işiydi.
Uzmanlarca değerlendirilecek olsa da tiyatro kariyeriyle ilgili olumsuz söz söylenebilir mi?
Bilemiyorum.
Aynı zamanda sinemacıydı, yazardı. Kitabın yanı sıra köşe yazarlığı da vardı.
En çok da o yönüyle anımsıyorum.
Katıksız aydındı!
Aydın nitelemesi pek çok kişiye zorlamayla yakıştırılırken ona çok yakışırdı.
Yanar dönerliğini, rüzgârın estiği yere göre konumlandığını anımsamıyorum.
Falanca belediyeden ya da filanca kurumdan iş alırım kaygısıyla yapmadı işini.
Öyle olsa Ferhangi olamazdı.
Bence aydın nitelemesini en çok Cumhuriyetçi ve antiemperyalist duruşuyla hak etti.
Aydın denilen biri diğerine benzemezler topluluğunun önde gelen özelliğidir esintiye göre tutum almak.
Başka deyişle “rüzgâr gülü” olmakta sakınca görmezler.
Neyse o oldu!
Olduğundan farklı ya da olmadığı gibi davranma yoluna sapmadı!
Belki de bu nedenle HERHANGİ değil FERHANGİ oldu…
Anısına saygıyla.
Geride bıraktığı tertemiz iz ve ölümsüz yapıtlarla yaşamayı sürdürecek.
cumhuriyetciyorum 
Yorum bırakın