Aylar önceydi! Karadeniz’de bir ilimizin hastanesindeki başhekim yardımcısı Covid 19’dan yaşamını yitirdi. Bu haberi anlamlı kılan adının önünde doktor yazan insanımızın aşılanmamış olmasıydı. Aşıyla bir derdi olmasa neden aşılanmasındı ki?

Bir haber daha!

Çok daha taze!

Bir kentimizde “bebeğime bir şey olur içgüdüsüyle” aşılanmaktan kaçınan insanımız Covid 19’a yakalanır. Haftalar süren yoğun bakım sonrasında kucağına aldığında bebeği 2 aylık olmuştur. Bir başka önemli ayrıntı. Aşı karşıtı olmasa bile aşılanmamış olan kişi öğretmendir. Hem de hayat bilgisi öğretmeni. Öğrencilerine hayata tutunmayı öğreten kişi aşılanmadığı için yaşama şansının yardımıyla tutunabiliyor.

Bu örnekleri hemen her meslekten kişilerle çoğaltmak olası.

Gündelik hekimlik uygulamam sırasında her hastaya aşı durumunu soruyorum. Olanlara tamam da, olmayanlara “neden” sorusunu yöneltip onları da anlamaya çalışıyorum.

Bir toplumun kalkınmışlığı ve gelişmişliği için belirlenen ölçütlerin ne denli anlamsız olduğunu hastalarımla konuşmalarıma ve basında yer alan haberlere bakarak daha iyi anlıyorum.

Döviz 1 günde 8 TL inse ne olur?

Ya da ülke yılda % 15 büyüse ne anlam taşır?

İnsan bir ülkenin, bir toplumun en değerli ve anlamlı yatırımı!

Eğer hekim olarak yetiştirdiğine, doktor diploması verip toplumun sağlığını emanet ettiğine aşı gibi insanlık tarihinin çok önemli buluşlarından birisinin önemini ve değerini kavratamamışsan…

Ya da okula gönderdiğimiz ve hayat bilgisi dersi alsın da yaşama tutunsun dediğimiz çocuklarımızın öğretmeni “içgüdü”süne yenik düşüyorsa…

İnsan dediğimiz varlığı türlerin efendisi görenler, yere göğe sığdıramayanlar…

İnsan yetiştirmeyi önemsemezseniz, ekonomiyi, gelişmeyi, kalkınmayı görkemli görünen içi boş ölçütlere sığdıranlar…

Aşı karşıtı hekim, aşıyı önemsemeyen öğretmen yetiştirenler…

Nasılsınız, iyi misiniz?

Sizi bilemem ama ben çok öfkeliyim.

İnsan kaynağımızı düzeltmedikçe gönenç, kalkınma, gelişme ve varsıllaşma düşe eşdeğer olmayı sürdürecektir.