Ülkemizin adı uluslararası ortamda TÜRKİYE olarak tescillenmiş. İlk bakışta doğru, yerinde ve hatta geç kalınmış bir karar olarak okunabilir bu haber.

Şu sıralarda Avrupa’nın en alt ligine düşmüş olan ve hafta sonunda coğrafya bilgilerimizi geliştirecek Faroa Adaları’yla oynayacak milli takımımız ilk gençlik yıllarımda sıfıra karşı bol gollü yenilgiler almaya alışıktı. Onlardan birinde İngiltere’den 8 gol yemiştik.

Bu maçın ardından İngiliz basını ülkemizin İngilizce adına göndermede bulunarak “Hindiyi kızarttık” diye manşet atmıştı.

Turkey’den Türkiye’ye dönüşüm bu gibi manşetlerin önüne geçer belki.

Ama, diğer yandan da bu dönüşümü sözde değil özde sağlama gereği de açıktır.

Söz gelimi, Türk dışişleri diplomasiyi “at pazarlığı” anlayışından kurtaracak mıdır?

Güncel konu Finlandiya ve İsveç’in NATO üyeliğini Türkiye’ye yaraşır şekilde konuşacak mıyız?

Yoksa, teröre destek gerekçesiyle meteliğe kurşun atışımızdan kaynaklı beklentilerin karşılanmasını mı bekleyeceğiz?

Bu yapılmadığı sürece Turkey’den Türkiye’ye dönüşüm ateşli seyircilerin göz zevkini okşayan bir adım olmanın ötesine geçemez.

Örneğin, Ege’deki ada, adacık ve kayalıklara sahip çıkmayı düşünecek miyiz? Yoksa, bu konudaki aymazlık sürdürülecek mi?

Örnekler çoğaltılabilir.

Bir de şunu merak ediyor insan.

Ülkemizin adı Cumhuriyet kurulduğunda ve onurlu ilk 15-20 yılı boyunca da Turkey değil miydi?

Neden o zamanlar hindi kızartmak akla getirilmedi de sonraki yılların eğilimi oldu?

Boşuna “Sözün öz ile düşürgil” dememiş Yunus Emre!