Çocukluğumdan belleğimde kalmış oyunlardan biridir mendil kapmaca. Ortada elinde mendil bulunan bir çocuk. İki taraftan eşit uzaklıktan koşarak bu mendili kapmaya çalışan iki çocuk daha!

Türk siyasetinin güncel durumu bu oyunu çağrıştırdı bana.

Türk siyaseti her ne kadar ikiye bölünmüş görünse de, iki tarafın ortak paydası Cumhuriyeti yıkmaya heveslilerin sayıca çokluğu.

Cumhurbaşkanı’nın “50+1 gereksiz” çıkışı bir yandan anayasa değişikliğine dayanak arayışını düşündürürken diğer yandan da Cumhur’a son verip bir başka ittifak kurma seçeneğini getirdi akıllara. Bu yeni ittifakın etnikçilikle olması kimseleri şaşırtmayacak. Bu arada, iktidarın ana partisinin etnikçi siyasetle gizli görüşmeler yaptığı söylentileri dolaşmakta.

Öte yandan, Cumhuriyeti kuran partideki değişimin adın ötesine geçip geçmeyeceği ilgi odağı olmuştu.

Örneğin, ben kendimce bir ölçüt belirlemiştim.

Yeni CHP genel başkanı Özgür Özel Tunceli’ye Tunceli mi diyecekti yoksa Seyit Rızacılığı sürdürüp Dersim demeyi mi seçecekti?

Çok beklemek gerekmedi.

Kürtçe sanat etkinliğine katılan Özel, Dersimciliği sürdürme eğilimine sahip çıktı.

Elbette sorun sergilenen sanat etkinliğinin dilinde düğümlenmiyordu.

Bu etkinliği sergileyen sopranonun gizleme, saklama gereği duymadığı sosyal medya paylaşımları dört dörtlük bir etnikçi olduğunu ortaya koyuyordu. Durum böyle olunca iş, sanatın sınırlarını aşıp, sanatı kullanarak Türkiye’nin yarasını kaşımaya varmış oluyordu.

Türk siyaseti ilginç bir döneme gebe görünüyor.

Bir dönem milliyetçiliği ayaklarının altında ezenler, hiçbir şey olmamış gibi milliyetçi olup çıkmakta sakınca görmediler.

Az şey değil.

Böylelikle tek kişilik iktidarlarının temelini atmakla kalmadılar doruğa sağlam şekilde tutundular.

Ekonomideki açmazı aşmakta zorlandıkları bugünlerde etnikçiliğe göz kırpma zorunluluğu doğmuş olmalı ki bir yandan karşıtlarını bölücülükle suçlarken diğer yandan kendilerinin dümeni etnikçiliğe kırmalarına tanık olunmakta.

İktidarda kalmak zorunda olan bir iktidarımız olduğunu anımsayınca şaşırmak gereksizleşiyor bu gelişmeye.

Muhalefetin seçime dek ayakta tuttuğu kırık bacaklı altılı masa yerle bir olunca yeni bağlaşıklar bulma gereği “ivedi durumda camı kırınız” yönergesi uyarınca etnikçiliğe sarılmayı gerektirdi.

Cumhuriyet bu kez (bir kez daha) iki koldan yıkımla karşı karşıya!

Cumhuriyetçilerin verdiği güçle Cumhuriyeti yıkmak!

Ağacın kendisini kesen baltaya “hiçbir şeye yanmam da sapın benden” deyişini anımsatırcasına…