Yıl 1905.

Yer İstanbul.

Hafiye düzeni vatanları için bir araya gelenleri soruşturmaya ve kovuşturmaya çalışıyor.

Yüzbaşı Mustafa Kemal omuzları kalabalıkların huzurunda!

Onlara öyle bir ders veriyor ki!

Omzu kalabalıklardan birisi diğerlerine “o mu general biz mi yüzbaşıyız anlamadım” diyerek dert yanıyor.

“Mustafa Kemal’in askerleri” olmayı suça dönüştürmeye çalışan çapsız anlayış 120 yıl sonra bir kez daha kayaya çarptı.

Bitirme töreninde, Mustafa Kemal’e bağlılık andı içen teğmenleri başkalarına yaptıkları gibi devre dışı bırakacaklarını sananlar fena halde yanıldılar. Attıkları silah kendilerini vurdu.

Kararlı, ilkeli ve namuslu duruş kazandı.

Teğmenleri sorguladıklarını sananlar anlamsız ve dayanaksız eylemlerinin altında ezildiler.

Ezilmekle kalmadılar!

Teğmenlere yönelttikleri sözde sorularla kapıkulu olduklarını da kamuoyuna açıklamış oldular.

Teğmenlere yönelik disiplin kovuşturmasında kimi generallerin “Deizm hakkındaki görüşünüz nedir” ya da “kadın subaylar nasıl ibadet eder” türünden sorular yönelttikleri yansıyor kamuoyuna. Bu ve benzeri soruların sorulmamış olmasını dilerim.

Ancak, bu gibi sorular sorulduysa eğer bu soruları soranların tarihin utanç sayfasındaki yerleri şimdiden hazırdır.

Tıpkı teğmenlerin tarihin kıvanç sayfasına geçtikleri gibi!

Teğmenlerin bu sözde kovuşturma karşısındaki dik duruşları tüm Türkiye’ye de ders vermiştir.

Ne yapacağını bilemeyen Türk siyasetinin tüm oyuncularının yanı sıra özellikle son birkaç aydır onları şaşkın bakışlarla izleyen Türk milletinin de teğmenlerden öğrenmesi gereken çok şey olduğu kuşkusuzdur.