Türkiye dinselleştiriliyor!

Bu yavaş yavaş ve olağanlaştırılarak yapılıyor.

Hekim tıp fakültesini bitirip mesleğe adım atarken Hipokrat Andı içer.

Tarihin derinliklerinde sayısız öncü hekim bulunmakla birlikte onların içinden Hipokrat’ın adıyla anılan ant evrenselleşmiştir.

Hiç kuşkusuz simgeseldir bu ant.

Ama, bir o kadar da kabul görmüş ve yerleşikleşmiştir.

Bir yandan hekimin hastasına yaklaşımında hiç unutmaması gereken ilkeleri içerirken diğer yandan hekimlerin kendi aralarındaki ilişkileri düzenleyen son derece değerli öğütler barındırır içinde.

Ankara’da Gülhane Askeri Tıp Fakültesi’ni bitiren bir öbek hekim Gülhane Camisi’nde dua ederek mesleğe adım atışlarını kutlamışlar.

Bu görüntüyle benliğinizi doyurabilirsiniz. Ancak, çağdaş uygarlığa erişemezsiniz. Bizim yolculuğumuz oraya değil, başka yere diyorsanız eğer diyeceğim yoktur.

Bireysel olduğu sürece bu türden kutlamaların sakıncası yok.

Topluca yapıldığında ve o topluluğa seslenen yobazların varlığında iş değişiyor.

İki yobazdan hekimlerin öğreneceği bir şey yoktur. Dolayısı ile onların öğütlerine de gereksinimleri olmayacağı açıktır.

Hekimlik, başka birçoğu gibi akla ve bilgiye dayanan bir uğraştır.

Hekimliğin başka olumlu bilim alanlarından farkı hekimlerin sırdaşlık, insani ve toplumsal değerlerle donatılmış olmalarıdır. Hekimlikte başarılı olmanın, topluma doğru hekimlik sunmanın olmazsa olmazlarıdır bu donanımlar.

Geçtiğimiz yıllarda Türkiye’deki kimi tıp fakültelerinde Hipokrat Andı’nda ülkeye egemen olanların ruhunu yansıtan değişiklikler yapıldığı haberleri yansımıştı ortama.

Bununla yetinilmemiş olacak ki bu yıl cami gösterisi ve iki azılı yobaz eklendi gösteriye.

Birisi gururumuz kadın sporculara saldırısıyla gündem olan yobazların diğeri pedofiliyi temize çıkartma çabalarıyla tanındı kamuoyunda.

Çiçeği burnunda hekimlerin bu ikilinin öğütlerini önemsemeyeceği umuduyla.

Diğer yandan, ortamdaki dinselleşmenin buralara kadar erişmesinde dinsel söylemlerin ve dinsel ortamdan seslenişlerin etkisidir.

İktidarın dinselleş(tir)me konusundaki çabalarını tartışmaya gerek yok.

Ya muhalefetin “helâlleşme” hevesi ve “Cuma selâmlığı”na eşdeğer davranışlarına ne demeli?

Bu gidişe engel olması gerekenlerin bu yoldaki yolculuğu da bir o kadar ürkütücü ve ürpertici sayılmaz mı?