“Taşları bağlamışlar, köpekleri salmışlar.”

Yukarıdaki sözün sahibine ilişkin farklı kaynaklardan farklı bilgiler edindim. 

Nasrettin Hoca’dan Sadi Şirazi’ye uzanan bir kaynakça var.

Her biri değerlidir. Onlara soramasak da yeri gelmişken bu söze anlam katan durumu irdeleyebiliriz.

İran’a yönelik ABD-İsrail saldırısı hiç de öngörülemeyen sonuçlara yol açtı.

Saldırganlar zorda.

Bugün gelinen noktada belirleyici konumunda İran var. Bundan birkaç ay önce bugünkü durumu betimleyen bir paylaşım yapılsa kim bilir ne tepkiler verilirdi.

Körfezde konuşlanmış uydurma şeyhlikler, krallıklar, emirlikler efendilerine verdikleri haraç karşılığında güvende olduklarını sanmaktaydılar.

İran’ın güçlü duruşu bu paradigmayı yerle bir etti.

Onyıllar boyunca taşlar bağlanmış, köpekler salınmıştı.

İran, bu paradigmaya son vererek yalnızca kendisine değil bulunduğu bölgeye ve bir parçası olduğu dünyaya büyük iyilik yaptı.

Son olarak Ürdün’ü vurarak İsrail’e yanaşıp, ABD’ye yaslanarak varlığını sürdüremeyeceği anımsatılmış oldu.

Kuveyt, Bahreyn, BAE, Katar ve Suudi Arabistan!

Bu beşli İran’a saldırıdan sonra dünyanın kaç bucak olduğunu öğrendi mi?

Bunu bilemesek de, hiç de uzak olmayan gelecekte öğreneceklerini öngörebiliyoruz.

Artık, taşlar özgür olduğuna göre köpekler korksun!