“Spora politika karıştırmayın” sözünü sıkça işitiriz ya da okuruz. Bu türden çıkışlara karşı asıl siz bundan uzak durun diyesim gelir.

2026 Dünya Kupası tarihe “kirli” sıfatıyla geçti.

Hamamın namusunu İspanya kurtardı mı bilemiyoruz.

Ancak, siyonistlerin, emperyalistlerin, Trump’ın ve İnfantino’nun mutsuz olduğu kuşkusuz. Onların mutsuzluğu bizim coşkumuz ve sevincimiz oldu.

“Futbol Asla Sadece Futbol Değildir” diyen Simon Kuper bir kez daha haklı çıktı.

Spor ve futbol başka bir çok alan gibi politikayla iç içedir.

Dünya Kupası bu kez hakemlik kurumunu da kapsayacak şekilde kirletildi.

Televizyondan ilk izlediğim Dünya Kupası Almanya 1974’tü. Arjantin o kupada en küçük varlık göstermemişti.

Her ne olduysa (ya da oldurulduysa) bir sonraki kupayı kaldırdı.

Uluslararası ilişkiler yardımıyla şike yapıldı o kupada. Olağan koşullar altında zor olan gerçekleştirildi. Peru ayartılarak Arjantin’in yola devamı sağlandı.

Arjantin diktasının ve elbette destekçilerinin böyle bir başarıya gereksinimi üst düzeydeydi. Dikta için aranan cansuyu buradan verilmiş oldu.

Uluslararası kamuoyu Arjantin’le tanıştı. İzleyen yıllar yükselen Arjantin gerçeğini serdi gözlerimizin önüne.

Armando Diego Maradona bu yükselişte aslan payına sahipti. Duruşuyla ve siyasi görüşleriyle kurulu düzene aykırı düşse de onun futbol oynadığı yıllar bir başka yaşandı.

Şikeyle kirlenen Arjantin’e saygınlık kazandırdı dense abartı olmaz.

İzleyen yıllarda yetenekli oyuncular yetiştirmiş olsa da hiç biri Messi kadar doruğa tırmanamadı Arjantin’de.

Zeki ve çevik olduğu tartışılmazdı.

Ahlaklı olmadığı da!

Bir futbol efsanesinin gözyaşları dünyanın sevinci oldu

Bu görüntüde olmayı içine sindirebilen vicdansız ağladığında vicdanlı milyonlar sevinir

Siyonizme yakın duruşu, Trump’la görüntü vermekten rahatsız olmaması olumsuzluklar olarak işlendi siciline.

Arjantin’in başındaki faşist Milei’nin de etkisiyle kendisini siyonizme kullandırmakta sakınca görmedi.

Fidel Castro’yla dost Maradona’yla taban tabana zıt bir Arjantinli oldu.

Katar’daki kupayı kaldıran Arjantin’in dört yıl içinde bir nefret nesnesine dönüşmesi irdelenmeli.

Gazze’de yaşanan soykırıma eklenen İran’a saldırı safları belirginleştirdi.

Soykırımcı İsrail’e yanaşan Messi bir yanda.

Gazze’yi ve İran’ı dert eden vicdanlı İspanya diğer yanda!

Yerkürede yaşayanların vicdanının bir türlü ülkelerin yönetimine yansıyamadığı günümüzde Messi önderliğinde Arjantin’in sergilediği utanç İspanya’nın yürekli çıkışına yenildi.

İran’ın başlattığı başkaldırıyı İspanya önce siyasette sonra da yeşil sahalarda sürdürdü!

Giderek kararan dünyaya ışık oldu İspanya.

Viva Espana!

Zalimlere karşı dik duranlara selam olsun!

Abim sağolsun