İzmir’e gelen kruvaziyer gezginleri bundan böyle Karşıyaka’yla da tanıştırılacakmış basına yansıdığınca.

Gezginlerin gezip, görebilecekleri nokta sayısını artırmak olumlu bir girişimdir.

Ancak, yine de çoğunluğun kentin sıfır noktasına yöneleceği, Kemeraltı, saat kulesi, Agora gibi eski kent değerlerini seçeceği kuşkusuzdur.

Kruvaziyerden İzmir’e adım atan bir gezgin 30 dakikalık bir yürüyüşle eski kente ulaşır. 

PİER önündeki yaya üst geçidinden hedefe doğru ilerler.

Yaya geçidinin deniz tarafındaki çıkışında kentin önemli adlarından olan Çaka Bey’in anıtı vardır.

Değil ona göz atmak, geçide sağlıkla ulaşması bile çoğu zaman zorlu bir iştir gezginin.

Her ne kadar bir selatin kenti olmasa da İzmir’in simgesinin bir Osmanlı yapıtı olması da ilginçtir.

Hükümet Konağı önündeki Atatürk Meydanı’nı süsler saat kulesi.

Yanına varıncaya dek görünmezdir.

Saat kulesinin kusuru değildir elbette bu görünmezlik. O tüm görkemiyle dimdik ayakta olsa da deyim yerindeyse görülmesi engellenir.

Kenti ağaçlandırmak ve bitkilerle bezemek de başlı başına ustalık isteyen bir iştir. Ağaç boyundaki bitkiler kulenin görünmezliğinden sorumludur.

Ne gereği olduğu bir türlü anlaşılamayan dev ekran da ölümcül darbeyi vurur İzmir’in simgesine. 

Saat kulesine gelmezden önce sözüm ona yaya yolu olan Cumhuriyet Bulvarı’nın iki yanına sıralanmış motorlu taşıtlar hoşgeldiniz der gezginlere.

Sıkça başvurulan kalıp söz vardır turizm üzerine hem Türkiye hem de İzmir için kullanılan. “Kentimizi/ülkemizi turizm odağı yapacağız.”

İzmir’in yerel yöneticilerinin hemen her fırsatta verdiği sözlerin başında gelir kenti turizmle bütünleştirmek.

Bu sözün eyleme dönüşme aşamasında bir görünmez el engel olur yapılacaklara.

İzmir’in tümünü trafikten arındırmak elbette olası değildir.

Ama, hiç olmazsa eski kent bölgesini taşıttan ve görüntü kirliliğinden kurtarmak olanaksız mıdır diye sormalı. Yeri gelmişken Konak Tüneli ile yoğun taşıt trafiğini kentin orta yerine adeta boca edenlerin kulaklarını çınlatmış olalım.

Gezgin aradığını bulmak, görmek ister.

Gezgin güvenli ve dingin bir ortamda olmak ister bir metropolde bile.

Motorlu taşıtlar ve onlara eşlik eden bisikletler, motosikletler ve bingitler bir gezginin önde gelen aradıkları değillerdir. 

Turizm-İnşaat-Tekstil üçgenine sıkışmış Türkiye’nin ve elbette İzmir’in bu olumsuz sarmaldan kurtulması için yapılacak çok şey olduğu kuşkusuz.

Turizm kalkınmak için uygun bir seçenek değil günümüz dünyasında.

Ama, yine de bir hedefse doğru dürüst yapılması gerekmez mi bu turizm işinin?

Turizm az ya da çok parasal kazanç sağlamanın yanı sıra Türkiye’yle ve İzmir’le ilgili olarak belleklerde iz bırakan izlenimler de oluşturur. Oluşturduğu izlenim üzerine düşünmeye değmez mi?