Türkiye, bugünün koşullarında hiç gerekli olmayan bir tartışmanın içine düştü. İktidar içine düştüğü kuyudan çıkabilmek için bir ipe gereksinim duyuyordu. Açılım ve komisyon, iktidarı kurtaracak biricik seçenek olduğu için onların bu tartışmanın alevini harlaması şaşırtıcı değil.

Ya muhalefet?

Dibe doğru hızla giden bir iktidarı bu yolculuğunda yalnız bırakacak yerde onu kurtaracak ipe ilgi göstermek ne siyaset becerisiyle ne de aklın gereğiyle bağdaşmıyor.

Cumhurbaşkanı adayı olarak İmamoğlu’nu belirlemek için milletin önüne sandık koymayı akıl edenler her nedense bu can alıcı konuda halkın seçimini önemser görünmediler.

Özgür Özel kendisi ve partisi adına bize güvenin demekle yetindi.

Kişi olarak Özgür Özel’e sonuna dek güvenebilirim.

Üç koyunumu, beş keçimi olan ya da olmayan taşınır, taşınmaz değerlerimi  iç rahatlığıyla ve güvenerek kendisine emanet edebilirim.

Adı bile belirsiz olan ama varacağı son nokta kestirilebilen komisyon öyle mi?

Kanla, canla kurulmuş bir Cumhuriyetin geleceğini belirleyecek komisyonda masada neler olacak?

Bilen var mı?

Her şeyden önce bunların milletin bilgisine sunulmasını istemek bir seçenek değil zorunluluk değil midir?

Her fırsatta, demokrasi ve saydamlık diyen kurucu partinin bu haklı söylemlerini komisyondan esirgemekte oluşu başlı başına eksiklik değil midir?

Yine de Özgür Özel’e ve kurucu partiye güvendik diyelim.

O komisyondan çıkacak kimi kararlar karşı çıkışlara karşın yaşama geçirilirse ne yapacağız?

Bu arada, kurucu partinin komisyona girecek vekilleri belirlediğini de unutmayalım.

Açılımın sözü edilir edilmez halay çeken TR 705 var.

10 Aralıkçı bir başkası da baş köşede..

Bu azılı ikiliye eklenen diğerleri de hiç Cumhuriyet dostu değiller. Her biri TESEV’ci Kılıçdaroğlu yetiştirmeleri.

MYK’deki görüşmede “komisyonda yer almamalıyız” diyen kişi nazarlıktan öte etkiye ve yetkiye sahip olmasa gerek.

On kişilik komisyonda Kemalist düşünceli kimseye rastlayabilene aşk olsun!

Kemalist vekil var mı diye soracaklar da haksız sayılmaz.

Durum böyleyken Özgür Özel’e güvenelim mi?

Güvenmek için bir gerekçe gerek.

Komisyon kişisel değil ulusal bir sorunu görüşecek.

İktidar ve destekçileri bu komisyondan istedikleri kararı çıkartacaklarına göre o komisyonda yer almak bindiği dalı kesmek değilse nedir?

Özgür Özel’e güvenmek için akılcı gerekçem yok!