cumhuriyetciyorum

DARBE ANAYASASI

Birkaç gündür Kenan Evren üzerinden bir sözde hesaplaşma içinde birileri. Onun sayesinde var olanlar, onun sayesinde sivrilenler ve bugünlerde doruklara tırmananların bu hesaplaşmada ön almaları ironik bir durum yaratıyor.
Bugüne kadar görülmemiş bir çoğunlukla (% 92) kabul edilmiş olan 1982 Anayasası’nın yerinde yeller estiğini söylemekle başlayalım işe!
Geçici maddeler bir yana bırakıldığında 174 maddeli bu belgenin üzerinde yapılan değişikliklerin sayısı yüzlerle ifade ediliyor. Başka deyişle zaten delik deşik olmuş durumda 1982 Anayasası!
Ortada cismi değil ismi kalmış olan bu belge günümüzde bir koçbaşı olarak kullanılmakta!
O Anayasa’nın Türkiye’nin varlığını da tescilleyen ilk üç maddesini ortadan kaldırmak için adından yararlanılmakta olduğunu söyleyebiliriz. Açıkça söylenemeyenler dolaylı yoldan ve 1982 Anayasası söylemi üzerinden söylenmekte!
Bugün de yürürlükte olan bir 12 Eylül Anayasası! Ama, 2010 12 Eylül’ü Anayasası! Tümü o tarihe ait olmasa bile ana hatları ve yakıcı maddeleri o tarihteki halkoylamasına borçluyuz.
Yargı bağımsızlığı ve kuvvetler ayrılığını rafa kaldıranların ve “yetmez ama evet” diyerek bu düzenlemeye destek olanların göz ardı edilmemesi gerekiyor.
Ortada bir darbe anayasası olduğu doğrudur! 12 Eylül Anayasası saptaması da!
Ama, 5 yıl önceki 12 Eylül’dür söz konusu olan!
Otuz beş yıl öncekinin hükmü kalmamıştır. Bu nedenle, 35 yıl önceye ilişkin bugün yapılmakta olan sövgülerin anlamı kalmamıştır. Bundan 31 yıl önce 12 Eylül 1980 Anayasası yerli yerindeyken gözlerini karartıp Aziz Nesin öncülüğünde ortaya çıkanların kaleme aldığı Aydınlar Dilekçesi hareketi saygıyla anılmalıdır!
Bugün, 12 Eylül 2010 darbe anayasası karşıtı olarak ortaya çıkanların da hakkı yenmemelidir. Bu gibi insanların sayısı artmalıdır!
Hiç olmazsa bu kez tatlı su demokratlığı tuzağına düşülmemelidir!
Ceyhun BALCI, 12.05.2015

FOTOĞRAFIN GÜCÜ

Sosyal medya güncel buluşma yerimiz!
Henüz öğrenme çabası içindeyiz o ortamı etkili bir şekilde kullanmayı!
Kısa, öz ve görselliği önde olan her türlü paylaşım tıklanma rekorları kırabiliyor. Geçtiğimiz günlerde bu gerçekle bire bir yüzleşmiş oldum!
Profil fotoğrafımı değiştirmemle birlikte “beğen”e boğuldum!
Kısa kesmeyi, özleşmeyi ve görselin gücüne boyun eğmeyi anımsatmış oldu bana bu son deneyim!
“Beğen” seline yol açan fotoğrafı kurgulayan fotoğraf ustasını unutmak haksızlık olurdu. Gecikmeyle de olsa bu haksızlığı gidermiş olmak isterim!
İzmir Tabip Odası’ndaki Temel Fotoğrafçılık Kursu’nun da öğretmenlerinden olan Dr Levent Çanakkalelioğlu’na teşekkürlerimle…
Ceyhun BALCI

TSK SURİYE’YE GİRER Mİ?
Haberin kaynağı ana muhalefet partisinin üst düzey yetkilisi! Kayıtsız kalınacak gibi değil!
Türkiye son 15 yılda yaptığı feci dış politika yanlışları sonunda komşu ülkelerle çatışmayı ve onların toprak bütünlüğüne tecavüzü konuşur oldu.
Duyumları ve dilekleri bir yana bırakalım! Hiç kuşku yok ki; Türkiye’de bu iddiayı aklından geçiren çılgınlar vardır! Ne pahasına olursa olsun iktidarda kalma isteğinin insana düşündürmeyeceği şey yoktur. Böyle bir çılgınlık buna kalkışanın sonu anlamına da gelir! İşin bu yanı pek çoğumuz için çekici olsa da bu onursuz ve usdışı girişimin aklı başında kesimden tek destek bulmayacağını öngörmek yanlış olmaz!
Gerçekleşmesi olasılık içinde olmayan bu seçenek ne anlama geliyor?
Suriye sorunu birkaç yıldır yaşanıyor. Bize yansıması ise silah ve cephane götürüp yaralı milis taşıyan cankurtaranların yanı sıra hemen bütün kentlerimizin sokaklarına taşan sefil Suriyeli manzaralarıdır.
Böylesine bir çılgınlık Suriye sorununun başından bu yana saldırgan ülkeler karşısında saf tutmuş olan Çin-Rusya-İran üçlüsüyle karşıtlaşmak anlamına gelir. Ulusal çıkarlar söz konusu olduğunda karşıtlaşılmayacak güç olmadığı kolaylıkla söylenebilir. On yedi yıl önceye uzanalım! Ordu Komutanı Orgeneral Atilla Ateş’in Adana’da Suriye’yi hedefe alan açıklamalarını anımsayalım.
http://dosyalar.hurriyet.com.tr/hur/turk/98/11/14/gundem/08gun.htm
Ancak, burada ulusal değil kişisel bir sorun vardır. Benliklerin doyurulması ve onların da ötesinde iktidarın korunması kaygısı öne geçmektedir. Biraz daha ileri gidersek Suriye’nin ayakta kalışı Türkiye’nin ayakta kalışı demektir. Suriye’ye girmek şöyle dursun, aklı başında bir Türkiye’nin bugün durması gereken yer Rusya-Çin-İran üçlüsünün yanıdır.
Bu koşullar altında her ne kadar kuşatılmış, sesi soluğu kesilmiş olsa da TSK’nin böylesi bir serüvene bu koşullar altında bile olur vermesi düşünülemez!
Çeyrek yüzyıl önceki Körfez Savaşı sırasında da zamanın serüvencisi Özal’ın Irak’a girme planının Genelkurmay Başkanı Necip Torumtay’ın istifasıyla bozulduğu unutulmamalıdır!
Türkiye’de hemen her dönemde serüvenciler hiç eksik olmadı! Her birinin kendince kutsal gerekçeleri oldu!
Ama, hemen her dönemde o serüvencilerin karşısına dikilen sorumlu ve duyarlılar da eksik olmadı!
Bu tarihsel gerçeği anımsamakta yarar var!
Ceyhun BALCI, 08.05.2015

ÜÇ FİDANIN YOKLUĞUNDA
TÜRKİYE SOLU

Bu kadar geniş yelpazede sahiplenilen başka pek az değer vardır. Deniz Gezmiş. Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan yıllar geçtikçe unutulur değil; daha çok anımsanır ve sahiplenilir oldular. Soldayım diyen hiçbir kişi ve kurum bu bakımdan fire vermedi. Hatta, geçmişte onlarla ters düşen kesimler bile hiç olmazsa saygı duyar oldu onların yüce anısına!
Durum böyleyken Türkiye’deki savrukluğu ve dağınıklığı nasıl açıklamalı?
Bunu anlamak için üç fidanın yaptıklarına bakmak gerekir.
Onlar bir parçası oldukları bu yurttan, bu milletten ayrı düşmediler.
10 Kasım 1968’de 30. ölüm yıldönümünde Atatürk’ü Anıt Kabir’de, 29 Ekim’de Samsun’dan başlattıkları yürüyüşün sonunda andılar!
Ellerinde ay yıldızlı bayrak, dillerinde Atatürk ve antiemperyalizm vardı!

Bugün onlara sahip çıkan, onları mücadelelerinin rehberi sayanların eksiği tam da budur! Türkiye’de içinde sol ve sağdan eğilimlerin bulunduğu hatırı sayılır nicelikte bir topluluk vatansever olmayı, bayrağına, ulusal değerlerine sahip çıkmayı ve kazandırdıklarıyla bu coğrafyada çağ atlanmasına yol açan Atatürk’e saygı duymayı ayıp sayar olmuştur.
İşte, o solcuların bir bölümü bölücü açılımların âkili olmayı, yıkıcı anayasa değişikliklerinin halkoylamasında yetmez ama evetçiliği ve bugüne gelindiğinde “Biji Obamacı” siyaseti içine sindirir olabilmiştir. Özenle değerlendirdiğinizde bu tiplerin hiç birisinin antiemperyalizmden, toprak ağalığından söz etmediğini fark edersiniz! Bu temel sakatlık kimi solcu olma savındaki tipleri dinci gericilik ve etnik bölücülükle kolaylıkla bütünleştirebilmiştir.

Gençliğe bakar mısınız? Birisi Bursa Nutku’nu okurken bir başkası Seyit Rıza zorbasının bayraktarlığına soyunuyor.

Bu akıl almaz yaklaşım anlı şanlı solcuları Seyit Rıza savunuculuğuna, Şeyh Sait anmacılığına sürükleyivermiştir!
Değerleri sahiplenmek kadar, onlara yaraşır olmak da önemlidir bu örnekler ışığında!
Bayraktan, Atatürk’ten ve vatan sevgisinden yoksun bir üç fidan anması zerre kadar anlam ve önem taşımamaktadır.
Zaman ve mekânda hiç hükmündedir bu tür içi boş gösterişler!
Ceyhun BALCI, 06.05.2015

DİNSEL SİMGELER ÜZERİNE

2015 Charlie Hebdo dehşetiyle başlamıştı. Film kaldığı yerden sürüyor. Yer bu kez ABD, Teksas eyaleti.
Muhammed karikatürleri söz konusu olunca kırmızı görmüş boğaya dönüşen silahlı kişiler sahneye çıkıp 2 kişiyi öldürüyorlar.
Özgürlükleri Savunma İnisiyatifi adlı kuruluş bilindik kalıpla yanıt veriyor! Düşünce ve ifade özgürlüğü kısıtlanamaz!
Dün akşam Darwin’le ilgili bir film izledim. O filmdeki bir ayrıntıyı anımsa(t)makta yarar görüyorum. Darwin Türlerin Kökeni’ni yazarken çalışmasının kapsamıyla dinselliği yadıysan şeyler söylemiş oluyor. Ama, her koşulda dinselliğe karşı doğrudan saldırı sayılacak her türlü söylem ve eylemden uzak duruyor. Bu duruşu önemsiyor.
Dinsellik ve bu bağlamda inanç belirli koşulların ve koşullanmaların sonucudur. Dolayısı ile bu koşulları ortadan kaldırmadıkça dinsellikle doğrudan savaşa tutuşmak sonuç alıcı bir yaklaşım olamaz! Bu savaşı özgürlük kapsamında değerlendirebilirsiniz hiç kuşkusuz! Ama, sonucun da tıpkı Charlie Hebdo ya da Teksas’taki gibi olabileceğini de göz önünde bulundurmak zorunluluğunu göz ardı etmemelisiniz!
Charlie Hebdo saldırısı sırasında da gündeme gelmişti. Bir kez daha depreşecektir bu konu!
Sorun tarladadır. O verimli tarla varlığını sürdürdükçe bu ve benzeri olaylar yaşanacaktır.
Tetiği çekenleri kınamak elbette öncelikli görevdir! Ama, o tetiği çekenleri başka alanlarda kullananlara da bir çift söz etmek kaçınılmazdır!
Batılılara ve batıcılara çağrı sayılsın bu sözler!
Dünyanın çeşitli bölgelerine bomba ve kurşun yağdırmaktan vazgeçin! Kurşun yağdırdığınız ülkelerin batıcı yönetimleriyle işbirliğine/onları kullanmaya son verin! Kendi ülkenizde sizlere silah doğrultulmasının önüne geçilmesini önemsiyorsanız eğer; o ülkeleri ve halklarını kendi değerlerinizle buluşturun!
İşte o zaman düşünce ve ifade özgürlüğünün gerçekten söz konusu olabileceği bir dünya söz konusu olabilecektir!
Bir çift söz de batılı yazar ve çizerlere!
Düşünce ve ifade özgürlüğü dinsel değerleri aşağılamayla özdeşleştirilecek kadar sığ bir alan değildir!
Kaleminizi biraz da sömürgeci yönetenlerinize doğrultmayı deneyin!
Ceyhun BALCI, 04.05.2015