cumhuriyetciyorum

CEHALET İŞ BAŞINDA

Ülkücülere dokundurmak kaçınılmaz oldu! Bundan birkaç ay önce Çin’e tepki göstereceğiz diyerek, Çin lokantası basıp dayanışma içinde olduklarını düşündükleri Uygur aşçıyı tekme, tokat dövmüştü bu arkadaşlar. Türkiye Cumhuriyeti temelinden sarsılıp, yerle bir edilmek istenirken istifini bozmayan bu kardeşlerin sınır ötesi Türklere ilgisi göz yaşartıcı!
Salatalığım var diyene tuz alıp koşmaları daha epeyce çam devirmeyi sürdüreceklerini düşündürüyor!
“Suriye Türkmenleri Rusya-Suriye işbirliğiyle vuruluyor” dolmuşuna bindiler bu kez! Yanlış dolmuşa binmekle kalmadılar! Yanlış durakta da indiler!
Rusya’yı kınayacaklar ya! Bayrak benzerliği nedeniyle Hollanda Konsolosluğu’na yürüdüler.
Biraz akıl, biraz görgü demek geçiyor insanın içinden! Hiç mi İstiklâl’den yürümediniz? Hiç mi kafayı kaldırıp Hollanda Konsolosluğu’nun girişindeki tabelalara bakmadınız? Bu kadar mı cahilsiniz?
AKP’ye yardım konusundaki özen ve kararlılığınızı buralarda niye göstermezsiniz?
Artık, neredeyse sokağa inmeyen sizler ara sıra da olsa indiğinizde alay konusu olmaktan uzak durmayı akıl edemez misiniz?
Bu acıklı gülünç durumları bir yana bırakalım!
Sınır ötesindeki soydaşlarımızın ilgi alanımızda olmasına kimse karşı çıkmaz!
Ama, bu ilgiyi gösterirken, ülkemiz sınırlarının kalbura dönmüş olması, yanı başımızda çıkartılan Suriye yangınını yelleyen, benzin döken bir hükümetin varlığı önceliğiniz değil midir?
Önce Irak’taki şimdi de Suriye’deki yangınlar o ülkelerde yaşayan sayısız etnisiteden, dinden, mezhepten insanın yerinden, yurdundan olmasıyla sonuçlandı. Daha düne kadar, Suriye’de bu kadar çok etnisite, dinsel tercih ve mezhep olduğunun farkında mıydık?
Ülkücü olduğunu ileri süren kardeşler!
Dört yıldır itilip kakılan Suriye Türkmenlerinin neden dün değil de bugün öldürülmekte olduğu ileri sürüldü? Hiç düşündünüz mü?
Rusya-Suriye işbirliğiyle ülkedeki yangının hızla söndürülmekte olduğu ve hiç de uzak olmayan bir gelecekte Suriye hükümetinin ülkeye egemen olmasının şaşırtıcı bir gelişme olmayacağı namussuz ve insafsızlar dışında pek çok kişinin ortak görüşüdür.
Yalnızca Türkmenlerin değil, Yezidilerin, Kürtlerin, Arapların, Aramilerin, Süryanilerin, Şiilerin, Sünnilerin ve Hıristiyanların kurtuluşunun tek yolu var! Bölgenin uzaklarından gelerek bölgenin egemeni olan yayılmacıların def edilmesi!
Ülkücü kardeş!
Yanlış dolmuşlara binip, yanlış duraklarda inmeyi bırakır mısın?
Olaylara biraz olsun geniş açıdan bakmayı deneyemez misin?
Rezil olan, alaya alınan, yerin dibine geçen sen oluyorsun da! O bakımdan…
Ceyhun Balcı, 23.11.2015

Hollanda bayrağı

Rusya bayrağı

OTELDE KALMAK, GÖKTAŞI SATMAK
Paris bombacısı meğer İzmir’den geçmiş Avrupa’ya! İzmir’de bir otelde iki gece konaklamış ve son görev yeri Paris’e ulaşmak için Yunanistan’a gitmiş ilkin.
Otel kayıtları son derece ciddi tutulur Türkiye’de! Eşzamanlı polise ieltildiği için seksen altı yaşındaki asker kaçağı kuşkulusunu bile hoş görmez polisimiz. Tan vakti dayanır kapısına! Otelde konaklamanın gün ağarmadan karabasana dönüştüğü başka pek çok örnek vardır.
İş ne olduğu belirsiz, serseri takımına gelince sınırsız hoş görü devreye girer. Hele bir de Suriyeliyseniz; değil sorgulanmak karşılanmanız ve uğurlanmanız eksik kalır!
http://www.hurriyet.com.tr/paris-bombacilarindan-biri-izmirde-bir-otelde-2-gun-konaklamis-40016385
**********************
Bingöl’e düşen göktaşı parçaları yoksul yöre halkına vuran piyango gibi iş görmekteymiş. Göktaşı parçalarının satışı yöre halkının yüzünü güldürmüş!
Bizim zehir hafiye maliye durur mu? Kaynağı belirsiz milyarlarca lira ülkeye giriş çıkış yaparken sus pus olmuşken göktaşı zenginlerini(!) mercek altına almış. Vergilendirmenin yolunu arıyormuş!
Pek sorulmayan bir soruyu sormak gerek!
Bu göktaşı parçalarının alıcısı kimdir? TÜBİTAK’ımız konuyla ilgilenip hem gereç edinip hem de halkın yüzünü güldürmeyi mi denemektedir?
Şaka şaka!
Söylentiye göre göktaşı parçalarının alıcıları yabancıdır!
Olasılıkla da Amerikalı!
Türkiye sahipsiz ve başı boş bir ülke midir de birileri Bingöl kırsalında elini kolunu sallayarak dolaşıp, göktaşı parçalarını para karşılığı edinmektedir?
Sanırım Türkiye sahipsizdir! Başka nasıl açıklanabilir bu ulusal güvenliği tehdit eden girişimin karşılıksız kalması!
Bu gidişle yakında göktaşı parçası satanların derdest edilmesiyle sonuçlanacaktır bu acıklı güldürü!
Ceyhun Balcı, 20.11.2015

FRANSIZ KARDEŞİM!
Sevgili Fransız kardeşim,
İçinde bulunduğumuz yıl sizlere uğurlu gelmedi. Yıla merhaba derken Charlie Hebdo saldırısıyla sarsılmıştık. Yılı uğurlarken de sizlerin acısını paylaşmak durumunda kalıyoruz.
Gelenek olduğu üzere yastayız ve isyandayız! Yas tutmak ve isyan etmek sorunlarımızı çözmek için yeterli mi? Ne yazık ki evet diyemiyoruz!
Siyasetçilerin hatalarının bedelini suçsuz insanlar ödüyor diye hayıflanır dururuz! Çok basmakalıp, bir ölçüde yerindelik içerse de tam anlamıyla doğru bir saptama değildir bu!
Yas tutup, isyan edip unutuyoruz! Ta ki, bir yeni acı kapımızı çalana dek!
Bu kez geleneği bozup içtenlikle konuşalım her şeyi!
Siyasetçiler kötü, siyasetçiler aç gözlü, siyasetçiler gözü dönmüş! İyi, güzel ama o siyasetçiler gökten zembille mi iniyor bulundukları yerlere? Aksaklı, engelli olsa da demokrasilerimiz bizler, sizler seçmiyor mu onları? Bu olumsuz sonuçlarda biz sokaktakilerin de katkısı, etkisi yok mu?
İnsanlık tarihini biraz olsun bilenler siz Fransız kardeşlerimizin o tarihin yazılmasına kanla, canla katkıda bulunduğunuzu yadsımazlar! Uygarlığı biçimlendirmiş olan siz Fransız kardeşlerimizin biraz durup düşünmesi gerekmiyor mu?
Biz Fransızların ülkemizden çok uzaklarda, deniz aşırı yerlerde ne işi var sorusuyla başlayabilirsiniz sorgulamaya! Kuşkusuz, hiçbir gerekçe içinde bulunduğumuz yılda başınıza gelenleri hoş görmemize yetmez! Ama, her etkinin bir tepki oluşturacağı da göz ardı edilemez değil mi?
2013 yılında güzeller güzeli Paris’te birkaç gün geçirmişti bu satırları yazan Türk kardeşiniz! Sen ırmağının üzerindeki köprülerden birinin yanı başındaki meydanda Özgür Suriye Ordusu tarafından oynak müzik eşliğinde gösteri yapılmakta olduğuna tanık olmuştum! Benim gibi gezginlerin yanı sıra pek çok Fransız kardeşimizin bu gösteriye ilgi gösterdiği dün gibi aklımdadır. O gün ülkenizden kilometrelerce uzaktaki Suriye’den gelen sesler oynak müziğe yenik düşüyordu belli ki!
Örnekler pek çok! Ama, güncel olduğu için Suriye üzerinde duralım! Ülkenizin de içinde bulunduğu ülkeler topluluğu Suriye yangınını çıkartana dek, Halep ve Şam başta olmak üzere tüm Suriye gidilebilir, görülebilir ve gezilebilir bir yerdi!
Eleştirilerden kendimizi bağışık tutarsak dürüst davranmamış oluruz. Ne yazık ki; sizlerin öncülük ettiğiniz Suriye sürecinde Türkiye de yangına körükle giden bir rol aldı. Özellikle, “Yurtta Barış, Dünyada Barış” diyen ölümsüz önderimiz Mustafa Kemal’in yüce anısına hoş görülmez bir saygısızlık yapmış olduk bu aymaz ve sorumsuz tutumumuzla!
“Özgürlük, Eşitlik, Kardeşlik” üçlemesini insanlığa armağan eden siz saygıdeğer Fransızlar nasıl oldu da bu yüce değerlerin rehberliğine sırt çevirebildi?
Uzaklardaki enerji kaynaklarının çekiciliği mi yoksa o kaynakların sağladığı deste deste avrolar mı kör etti gözünüzü? Sizden başka ulusların da mutlu olmak gibi bir temel hak sahibi olduklarını görmezden gelmeniz için ne gibi bir gerekçe vardı?
Söz çok, yer yok!
Değerli Fransız kardeşlerimiz,
Acınız büyük! Onun kadar önemlisi kaygı ve korku hepinizi etkisi altına alan olumsuzluklar olarak boy gösteriyor son zamanlarda. Birisi topluca bulunduğunuz yerlerden birinde kes kâğıdı patlatsa ödünüz kopacak durumdasınız!
Sizlerin de yakından tanıdığını umduğumuz Türk ve dünya şairi Nazım Hikmet’in dizeleriyle bitirelim sözlerimizi!
……………………
Koyun gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlûkusun yani,
hani şu derya içre olup
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
— demeğe de dilim varmıyor ama —
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!

GÜRUH
Son yıllarda vatandaşı olduğum ülkenin birisi devlet diğeri de insan kaynaklı iki ayıbı başımı önüme eğmeme neden oldu!
Son 10 yılda ulusal çıkarlara yabancı, küresel çıkarlara taşeron olmaya teşne dış politikamızın ortaya koyduğu sonuçlar üzerinde durmaya çok da gerek yok! Çözüm belli ama o çözümü yaşama geçirecek istenç (irade) ortaya çıkacak gibi görünmüyor.
Bundan bir ay önce Konya’da bir futbol maçı öncesi boy gösteren güruh dün akşamki Yunanistan dostluk maçında bir kez daha sahne aldı. Kişiler farklı, oyun aynıydı!
Ankara’da patlayan bombalarla canını yitirenlerin anısına saygıyı çok gören bu tiplerin Yunan ulusal marşı ve Paris’te ölenler için saygı duruşuna saygı göstermemesinde şaşırılacak durum yoktu!
Özellikle, spor karşılaşmalarını izleyenler arasında topluluk eğiliminden alınan güçle ortaya çıkan bu gibi saygısızlıkların projektör ışığı altında tek tek gösterilmesi bu denli kolay olmasa gerek!
Bu denli alçalan, bir başka ulusun değerlerine ve acısına saygısızlık edebilenlerin aramızda dolaştığını düşünmek çok daha ürperticidir.
Örneğin, bir kuyrukta beklerken önünüze geçmekte sakınca görmeyenler onlardır!
Ya da, ivedi durumlarda kullanılsın diye yapılmış olan güvenlik şeritlerini kullanarak yanınızdan mermi hızıyla geçip gittiklerini de kanıksamışsınızdır bu gibilerin!
Evinde, sokakta ya da işyerinde karısına, kızına, bacısına söven; onları dövmekten ve hatta öldürmekten geri durmayanlar da olasılıkla bu güruhtakilerdendir.
Ege denizinde 150’yi aşkın Türk adası, adacığı ve kayalığı işgal edilirken sessiz kalan ayak takımının birkaç bini bir araya geldiğinde Yunan’ın bayrağına, Fransız’ın acısına saygı duymamakta sakınca görmez! Kendi değerlerine saygı duymayanın başkasınınkine saygı duymamasına şaşırılır mı?

Cahil, bilgisiz, öğrenmemiş, öğretilmemiş oldukları için de; bir parçası oldukları bu ulusun düşmanlarının bayrağını çiğnemekten kaçındığını, esir aldıkları düşman komutanına saygıyla yaklaşabildiklerini bilmezler!
“Onlar alçalırken, bizlere düşen ise utanç olur!”
“Bu ayak takımıyla aynı toprağa bastığım, aynı dili konuştuğum ve aynı bayrak altında yaşadığım için üzüntüm ve utancım büyüktür!”

(*)güruh : değersiz, aşağı görülen, küçümsenen topluluk, sürü (Dil Derneği Sözlüğü)

ATATÜRK’TEN BİR ANI

Atatürk İzmir’in kurtuluşunda halkın coşkun gösterileri arasında kalacağı evin önüne gelince, kapının önüne serilmiş bayrağı görünce durdu, Bu ipekten kocaman bir Yunan bayrağı idi. Üzerine basılarak geçilecek bir yol halısı gibi serilmişti. Kapıdaki kalabalık halk yalvarıyordu:

– Buyurunuz, geçiniz. Bizim öcümüzü alınız! Yunan Kralı, bu evden içeri, bizim bayrağımıza basarak girmişti. Siz lütfedin. Bu karşılıkla o lekeyi silin! Burası sizin şehrinizdir. Bu ev sizin evinizdir. Bu hak sizindir.

Atatürk, o yerde serili bayrağın önünde, bulunduğu noktada kaldı. Çevresindekilere tatlılıkla baktı.

– O, geçmişse hata etmiş. Bir ulusun bağımsızlık simgesi olan bayrak çiğnenmez. Ben onun yanlışını tekrar edemem.

Bayrağı yerden kaldırttı, bembeyaz mermerlere basarak içeri girdi.