Yaman Örs yazdı: Y-Cumhuriyet, Y-CHP ve ‘Değişim’
Aydınlık, 04.03.2014
Y-CHP’nin Atatürk karşıtı başkanınca da çok benimsenmiş olmalı ki, geçenlerde o, yurttaşlara Y-Gazete’yi okumalarını salık veriyordu. ‘Daha önceleri neredeydi?’ diye sormadan edemiyorsunuz
Önce bir alıntı. “Cumhuriyet Gazetesine uzun yıllardan beri her fırsatta saldırmayı alışkanlık edinen bir gazete (Aynı zamanda bir siyasi partinin yayın organıdır.) dün yeni ve çirkin bir tezviratta (!? YÖ) daha bulundu. Neymiş, “Cumhuriyet’e Cemaat sızmış, Cumhuriyet Vakfı’nın kontrolünü ikinci cumhuriyetçiler ele geçirmiş”. (…) “Açık söyleyelim, Cumhuriyet gazetesine Cemaat’in bırakın sızmasını, böyle bir girişimde bulunabilmesi bile olanaklı değildir.” Düşünülebileceği gibi, burada sözü edilen gazete Aydınlık’tır.
Cumhuriyet’te 1 Mart 2014 günü Cumhuriyet imzasıyla çıkan bu yazı, ilk sayfanın en sol sütunundan başlayıp bir iç sayfada sürüp sonlanmaktadır. Gazetenin (çok genç olmayan) okuyucuları, böyle yerleştirilen yazıların, daha önce önemli güncel konularda İlhan Selçuk tarafından ve yine Cumhuriyet imzasıyla çıktığını anımsayacaklardır. Yine okuyucu, özellikle yazının tümünü gözden geçirince, onun büyük olasılıkla kimin tarafından, ya da kimin katkısıyla kaleme alınmış olacağını çıkartabilir: Hikmet Çetinkaya. Nitekim, gazetenin bu kaç yıllık yazarı, bir sonraki gün kendi köşesinde, konuyu / konuları çarpıtarak, Aydınlık’ta sözü edilen bağlamlarından kopartarak, biçemine daha da sert ve uygunsuz bir nitelik kazandırarak kendince yanıtlamaktadır. Özel adları bir yana bırakırsanız, yazısının, düzeyleri her bakımdan ciddi biçimde düşük sağ gazetelerden birinde yayınlanmış olması gerektiğini düşünebilirsiniz.
Köstebek
Çetinkaya, alıntıdaki son tümcesinde ileri sürdüğü saptamasında, dolaylı biçimde de olsa haklı olabilir diye düşünüyorum. Kanımca, bu tür durumlarda “sızma” sözcüğüyle anlatılmak istenen, dışardan bir kişinin gazeteye, kısa ya da uzun süre önce girip gerçek amacını belli etmeden, belli görevle girip çalışmaya başlaması; zaman içinde gazetenin görüşlerinin ve siyasal vb. tutumunun değişmesine katkıda bulunmasıdır. Böyle kişilere “köstebek” denmiyor mu? Kuşkusuz bu tür “ihanetçi kişiler”, başlangıçta böyle bir işlevi benimsemeseler ve yüklenmeseler de, daha sonra görüşleri değiştirildiği, ya da birtakım kaygılar taşıdıkları için, kurumlarının temel görüş, değer ve tutumlarından şu ya da bu ölçüde sapabilmektedirler.
Benim gördüğüm, Aydınlık’ta Cumhuriyet’le ilgili olarak yazılanlar, kişisel ya da karşıtlık taşıyan görüşlerin ortaya konması değil, işbirliğine de çağıran gerçekçi ve dostça eleştirilerdir. Atatürk’ün gazetesinin Cemaat’le ilişkisi, onunla olan “yakın temasları”ndan bellidir. Son yıllarda, Cumhuriyet’ten diyelim ki belli aralarla ayrılan ya da çıkarılan çok değerli, gerçekten çağdaş, uygar, yurtsever, Cumhuriyetçi yazar ve gazetecilerin, çalışanların durumları nasıl açıklanabilecektir? “Atatürkçü ve Cumhuriyet gazetesinde çalışmasını şu anda da sürdüren bu değerlerden geride kalanların başına acaba ne zaman ne gelecek?” diye sormadan edemiyorsunuz. Bir de bunlara, gazetenin ve ilgili vakfın yönetimindeki değişiklikleri, gidenleri ve gelenleri katarsanız, ortaya, çağdaşlıktan gittikçe uzaklaşan bir gazete, dışarıdaki ve içerdeki Atatürk karşıtlarıyla işbirliğine açık, yeni bir işlev üstlenmiş bir yayın kurumu görünümü ortaya çıkmaktadır.
Çetinkaya hatası
Ben kendi adıma, Bay Çetinkaya’nın, anlayamadığı ve/veya anlamak istemediği eleştirilere yine bir saldırganlık, kişisellik ve saptırmayla “yanıt” vereceğine inanıyorum. Cumhuriyet’te, düşünce ve değerleri açısından İlhan Selçuk’a çok daha yakın insanlar varken, ona son zamanlarında görünüşe göre en çok bu gazeteci-yazarın yakınlık göstermesi de kanımca çok “anlamlı”dır. Ama çok soylu bir insan olan Selçuk, en başta, aşırı olarak nitelendirebileceğimiz iyi niyetinden dolayı gazetesinde yıllar içinde kanımca belli yanlışlar yapmıştır ve bunlardan biri de “Hikmet Çetinkaya olayı”dır. Gazetenin daha önceki yıllarında da “adam seçmek ve tutmak” konusunda ne yazık ki onun yeterince başarılı olduğu belirtilemez; o, zeka, kavrayış, bilgi, geniş görüş, kişilik gibi, Atatürk’ün kurdurduğu Cumhuriyet gazetesinin yazar ve çalışanlarında ciddi biçimde üst düzeyde bulunması gereken nitelikleri sanki dikkate almamış gibidir.
“Yeni CHP” (ya da Y-CHP) konusunda, özellikle siyasal etik açısından Aydınlık’ta daha önce yazmıştım. Burada bu konuyu ilkece bir karşılaştırma yapmak amacıyla gündeme getiriyorum. Bir zamanlar Atatürk’ün Partisi iken son yıllarda geçirdiği değişikliklerle zaman zaman neredeyse Mustafa Kemal Atatürk’e karşı bir tutum ve davranışlara yönelmiş olan bu siyasal oluşumun sözde “yenileşmesinden” kuşkusuz en başta başkanı ve onun yanında bulunmalarını istediği “yeni” partililer sorumludur. Etkin Atatürkçü üyeleri, ülkede olup bitenleri Parti’nin özgün görüşleri doğrultusunda ciddi biçimde eleştirdiklerinde onları oluşumdan atmaya varan tehditlerde bulunan bu başkana, siyasal açıdan doğrusu ben hiç güven duymuyorum. İç siyasetin yanında, bilim, eğitim, sanat, spor alanlarındaki, uluslararası ilişkilerdeki büyük geriye gitmelerin karşısında ne gibi bir tutum içindedir başkan ve çevresi? Durumları hep birlikte gözlüyoruz?
Y-CHP’nin gözdesi oldu
Y-CHP gibi Y-Cumhuriyet de, sömürüye ve emperyalizme karşı olmaktan, bağımsızlık ve laiklikten, bilim ve çağdaş eğitimden, sanattan, öz olarak Atatürkçülük’ten uzaklaşıyor mu? Bu soruya nasıl, “hayır” yanıtı verebiliriz? Gazetede, yıllar içindeki “değerli insan temizliği” Y-CHP’nin Atatürk karşıtı başkanınca da çok benimsenmiş olmalı ki, geçenlerde o, yurttaşlara Y-Gazete’yi okumalarını salık veriyordu. “Daha önceleri neredeydi?” diye sormadan edemiyorsunuz.
Zamanımızda “yenilenmeden” ve “değişme”den / “değişim”den sık söz ediliyor. “Yenilenme ve Değişim” iyi de, hangi yönde?”
Yaman Örs
