cumhuriyetciyorum

“……… HİÇ BİR ŞEY ESKİSİ GİBİ OLMAYACAK!”

Sıkça kullanılan bir kalıptır! “Hiç bir şey eskisi gibi olmayacak!” denir. Bazen dileğimizi ifade etse de çoğu zaman gerçeğin ta kendisidir! Önemli dönüm noktaları o anda fark edilmese de günün birinde tarih yazıldığında belirgin şekilde duyumsanacak sonuçlara yol açacaktır!

“Hiç bir şey 31 Mayıs’tan önceki gibi olmayacak!” sözünü şu an için bile söylemekte olanaklı!

Son günlerde 31 Mayıs öncesindeki hoyratlıkla “Ehliyetleri değiştiriyoruz! Değişim bedeli de 101 TL’dir dediler. Eskisi gibi olumlu görünümlü bir vurgun kurguladılar!” Sosyal medya aracılığıyla yükseltilen tepkiyi izleyerek çok geçmeden bedeli 15 TL’ye indirdiler.

Ancak, dikkat edilirse eğer halkın üzerine TOMA, basınçlı su, biberli gaz, plastik mermi ve copla saldırmayı sürdüren iktidar yadsımakta olsa da halk hareketinin mesajını almıştır. Korku dağlarla birlikte yönetenleri de sarmıştır!

Öyle olmasa 31 Mayıs öncesi hükümet 101 TL’den böyle kolaylıkla vazgeçer miydi?

Saldırganlıklarının da içi koftur.

Türkiye’de hiç bir şey 31 Mayıs’tan önceki gibi değildir, asla 31 Mayıs öncesindeki gibi olmayacaktır! Bu durum içinde bulunduğumuz günlerde yaşananlarla apaçık ortaya çıkmıştır!

Yarın İsyanbul’da olmak, Gazdanadam Festivali’ne katılmak vardı….

Ceyhun BALCI, 06.07.2013

DARBE Mİ, DEVRİM Mİ?

Demokratçılık oynayanların gözü aydın! Onlara sakız gibi çiğneyebilecekleri yeni bir konu çıktı. Mısır’da darbe mi, yoksa devrim mi oldu? Geleneksel paradigmalar gereğince birileri işin özünden kopup salatalığım var diyene tuz alıp koşanlar gibi davranacak!

Partilerimiz de şimdiden böyle bir konumu benimsemiş gibiler. TBMM’de grubu olan dört partimiz Mısır’daki darbeyi kınamışlar. Birisi ana diğeri de gizli iktidar partisi olan ikiliye diyecek bir şey yok!  

Muhalefetle görevli ama iktidarla uzlaşma alışkanlığından bir türlü vazgeçemeyenelere ne demeli?  

Mısır’da bir saptamaya göre sokaklara inen 20 milyon kişinin hiç mi etkisi yoktur son gelişmeler üzerinde?

Son TBMM artık partiler birliği meclisine dönüşmüştür. Muhalefetten ödü kopan muhalefet partileri zamanında yaşıyoruz!

Mısır’daki halk hareketine şaşı bakışları kendi ülkelerindeki halk hareketine bakışlarını da ele vermiş olmaktadır. Tabanları sokaklarda gaz-cop-su-kurşun yerken olayın dışındaymış gibi izleyenlerin Mısır’daki gelişmeyi aceleyle “darbe” olarak nitelemelerinde şaşılacak bir şey yoktur.

Bu gelişme Türkiye’de bir iktidar sorunu kadar muhalefetsizlik sorunu olduğunu bir kez daha doğrulamıştır.

Unutulmasın ki; halkın gücü önünde hiç bir kurum ya da edilgenlik duramaz! Bakınız Mısır’a! Hem Mısır’da hem de Türkiye’de halkın gücüne saygısızlık etmeyiniz!

Mısır’a bakarak hiç olmzsa Türkiye’deki halk hareketini sahipsiz bırakmaktan vazgeçiniz! AB(D)’ye şirin görünmek gibi bir niyet içindeyseniz Mısır konusunda onların da çark ettiğini anımsatırım!

Eliniz değmişken bir kınama da Portekiz için yapın! Aradan 40 yıl geçmiş olsa bile orada da askerler gerçekleştirmemiş miydi Karanfil Devrimi’ni? Sizin deyişinizle Karanfil Darbesi’ni…

Bir de penguen medyasıyla aynı çizgiye düşmeseniz iyi ederdiniz!

Ceyhun BALCI, 04.07.2013

TAHRİR DERSİ

Benim kuşağımın ilkokul yıllarında Tahrir dersi vardı! Kompozisyon yazmayı öğrenirdik. O yıllarda sıkıcı bulduğumuz bu dersin değerini iş işten geçtikten sonra algılamıştık!

Güncel Tahrir Kahire’de bir meydanın adıydı. O meydanı dolduran yüz binler Mübarek’in egemenliğine son vermişti.  Uzun yılların edilgenliği deneyimsizlik demekti. Mübarek gitsin de gerisi kolay anlayışı Mısır’ın Muhammed Mursi denen işbirlikçi yobaza tutulması anlamına geldi.

Tahrir Meydanı’ndaki başkaldırıyla göreve gelen Mursi yine aynı meydanın duruma el koyması ve yarım kalan devrimi tamamlamasıyla devrildi. Mursi de % 51 halk desteğine sahipti. Oysa, o destek aylar önce yapılan seçimle ortaya çıkmıştı. Tahrir’de toplanan yüzbinler bir bakıma seçimi yenilediler! Türkiye’de bizlerin geçen ay boyunca tanıştığımız eli sopalı yandaşlar bile koruyamadı onu!

Mursi ne yaptı da başına bunlar geldi? ABD ve İsrail yandaşlığının üzerine Suriye ile ipleri kopartma tüyünü dikince olanlar oldu! Tarihini bilmeyenlerin başına gelmesi gereken geldi! Mursi’nin ülkesinde bundan yarım yüzyıl önce Nasır Suriye’yi de içeren Birleşik Arap Cumhuriyeti’ni kurmaya yeltenmişti. Başarılamasa da bu damar hiç yok olmamacasına varlığını korumuştu.

Son dönemde coğrafyamızda kilit rol Suriye’nindi! Suriye direnir de ayakta kalırsa Suriye düşmanları devrilirdi. Türkiye için de aynı kuram ortaya atılmıştı. Kuramın uygulamaya yansımasıdır Mursi’nin % 51 desteğe karşın devrilmesi. Çoğulculuğu anlamaktan uzak her çoğunlukçu gibi kendisinden başkasını yok saydı! Sokağa dökülen milyonlar Mursi’yi deliğe süpürmüşlerdir. Deliğe süpürme işini efendilere bırakmak yerine kendi işlerini kendileri bitirmiştir.

Mısır’da yarım kalan devrim gerçekleştirilirken dikkatten kaçmaması gereken bir noktayı anımsatalım! Tahrir’i dolduran kalabalık bu kez doğru paydada buluşmuştur! Ellerindeki bayraklardan ve Nasır resimlerinden bellidir bu doğruk!

Tartışmalar sürecektir. Yönetime ordunun el koymuş olması pek çok kişi için karşı çıkış dayanağı olacaktır.

Her türlü tartışma bir yana Mursi tartışılmaz halk desteğine karşın kısa sürede gitmiştir. Suriye’nin direnci ilk etkisini göstermiştir. Diğerlerinin bunu izlemesi kaçınılmazdır!

Türkiye’de (şimdilik) hız kesmiş görünen halk hareketinin başarıya ulaşmasında önemli rol oynaması gereken siyaset kurumu ortada yoktur. Çok bellidir ki; muhalefet konumundaki siyasetimiz de sandık fetişizminin tutsağıdır. Oysa, meydanlara inerek başkaldıran milyonların ortaya koyduğu karşı duruş bir bakıma seçim güncellemesi anlamına gelmekte değil midir?

Mısır’da kimilerinin (belki de haklı olarak) darbe olarak niteleyeceği ordu müdahalesi önlenebilir miydi? Elbette önlenebilirdi! Mursi sokaklara dökülen milyonların istemini algılayıp, seçime gitmeyi akıl edemez miydi? Bu yolu seçse ordu müdahalaesine gerek kalır mıydı?

Özetle Mursi Tahrir desrinden sıfır almıştır. Sınıfta kalmaktan öte, belge almıştır.

Demokrasiyi belirli aralıklarla sandığa gitmeye indirgeyen anlayış var olmayı sürdürdükçe Tahrir benzeri dersler almayı sürdüreceğiz.  Bu dersleri bir de siyasetçilerimiz alabilse de gereğini yapabilse her şey daha kolay ve güzel olacak!

Ceyhun BALCI, 04.07.2013

GEZİ’DEN, LİCE’YE…

Gezi Parkı direnişinin Türkiye’deki bir çok taşı yerinden oynattığına kuşku yok! Her geçen gün farklı bir durum ve boyut değişimiyle karşılaşıyoruz. Bu da şaşkınlıklara ve ne yapacağını bilemezliklere yol açıyor.

Lice’de dün yaşanan kanlı olaylardan sonra tepki İstanbul’da gösterdi kendisini. Direniş ortamı bir barut fıçısı gibi! Kıvılcıma bakıyor patlamak için.

Şöyle bir geriye gidelim!

Habur’da kahramanlar gibi karşılanan eşkıyanın ayağına savcı-yargıç götürenler kimlerdi?

Ya eli kanlı katille MİT Müsteşarı düzeyinde görüşüp çözüm arayanlar?

Milletvekillerine postacılık görevi yükleyip İmralı-Kandil iletişimi sağlayanlara ne demeli?

Tüm bunlar olurken bir de KCK davası çıkmıştı ortaya! KCK davası en az Ergenekon, Balyoz, askeri casusluk, ve benzerleri  kadar kurgudur. Terör,stlerle görüşenlerin kalkanıdır bu dava! Açılım adı altında görüşme konusu yapılan ve her geçen gün yol alan bir konuda birilerini bu hedefe varmakla suçlayabilmek ve bunu topluma yutturabilmek hamgi akla sığdırılabilir? KCK denen yutturmacaya olan gereksinim giderek azaldığı için sanıkların da birer birer salıverildiğini görüyoruz.

En taze haber Güneydoğu’da yaklaşan konfederasyon (belki de ayrılık) ortamıyla uyumlu yerek güvenlik gücü oluşturulmasıdır.

Yukarıda anılan çarpıcı gelişmelere karşı güvenlik güçlerinin tepkisi olmuş muydu? Daha dün eli silahlı dağdan inmeler göstermelik çekilme sergilerken görmezden gelmemiş miydi anlı şanlı güvenlik güçleri?

Bu olaylar ışığında değerlendirildiğinde Lice’de toplanıp karakol inşaatına yürüyen birkaç yüz kişilik topluluğa yönelen müdahaleyi bir yere sığdırmak olanaklı mıdır?

29 Haziran 2013 Türkiyesinde süreç tamama erme yolunda hızla ilerlerken Lice’deki topluluğa yönelik şiddet hoş görülebilir mi? Lice’deki topluluğun siyasi eğiliminden söz etmeye gerek bile görmüyorum. Bunca gelişme yaşanmışken günah keçiliği Lice’de toplananlara mı kaldı? Kuşku duyulmasın ki; Lice’de yaşananlar jet hızıyla soruşturulacak ve seçilmişlerin başını ağrıtmayacak şekilde sonuçlandırılacaktır.

Bir yeni haber ne demek istediğimi anlatmama yardım edecektir! TSK, hızlı davranarak hükümeti açığa düşürmüş! İç Hizmet Yasası’nın 35. Maddesini resmi internet sitesinden kaldırmış.

Ülkeyi her türlü tehdit ve tehlikeden koruma niyetini bir yana bırakmış silahlı kuvvetlerin bir kaç yüz kişilik topluluktan ne istediğini açıklaması gerekmez mi?

Lice’de yaşananlara İstanbul ve diğer yurt köşelerinden gelen dayanışmayı bir de bu pencereden irdelemek yararlı olmaz mı? Eğer, amaç ayrışmak değil de birleşmekse!

Ceyhun BALCI, 29.06.2013

BRE’TÜRKİYE

Biz Türklerin Brezilya ile ilişkisi futbol üzerinden olageldi! Yetmişlerde Didi ile kurulan köprünün altından çokça su aktı. Didi’nin ayrılışı sırasında yaşanan duygusallık hiç aklımdan çıkmaz! Benzer durum yakınlarda önce heykeli dikilip, sonra postalanan Alex’le yaşanmıştı!

Artık bu dev Latin Amerika ülkesiyle eylem kardeşi olduk! Orada Türk, burada Brezilya bayrakları karşılıklı saygı ve sevginin kanıtıdır.

Brezilya 8.5 milyon km² olan yüzölçümü ile bu bakımından Türkiye’yi yaklaşık 10’a katlıyor. Nüfus yönünden ise 200 milyon insanıyla ülkemizin üç katı insan kaynağına sahiptir. Portekizce konuşan Brezilya bu dile adını veren ülkeye de fark atar hem nüfus (10 milyon) hem yüzölçümü (92 bin km²) bakımından.

Bir zamanların denizler fatihi ve denizaşırı sömürgecisi Portekiz İberya’ya sıkışıp kalsa da hiç olmazsa dili yaşatılmaktadır Brezilya’da. Tüm Latin Amerika ülkelerine benzer bir acılı geçmişe sahip. Darbeler ve emperyalist işbirlikçisi yüz karası yöneticiler tarihini oluşturur bir bakıma Brezilya’nın!

Eylem kardeşliğine dönecek olursak! Yönetenlerin eylemlere yaklaşımı ve eylemlere verdikleri geri bildirim siyahla beyaz zıtlığına benzetilebilir.

Türkiye’de kolluk güçleri basınçlı-ilaçlı su, gaz bombası, plastik mermi ve cop kullanımında sınır tanımazken; biber gazı üreticisi ve dışsatımcısı Brezilya’da polise kesinlikle şiddet kullanılmaması buyruğu verilmiştir.

BRICS ülkeleri topluluğunun üyesi olan Brezilya’da halk yeterli bulmasa da şimdiden kazanımlar elde etmiş durumdadır. Brezilya’yı yönetenler eylemcileri karalamak bir yana yüceltmeyi yeğlemişlerdir. Türkiye’de ise camiye ayakkabıyla girdiler, içki içtiler, çadırlarda fuhuş yaptılar denilerek karalanmaktadır bu soylu direniş!

Brezilya’da, Türkiye’den esinlenilen halk tepkisinin hiç olmazsa bir devlet reformuna giden yola girdiğini söylemek mümkün. Türkiye’de ise isteklerin karşılanması bir yana direnişçi Ethem Sarısülük’ü öldüren polisin serbest kaldığı ve direnişçilerin yıldırılmasına yönelik tutuklama dalgaları gözlemlenmekte. Hatta, orantısız zekâya orantısız güçle karşılık veren polisin destan yazdığından söz edilebilmektedir.

Brezilya’da direnişe saygı duyan anlayışa karşılık; Türkiye’de direniş (s)açılımla karşılık bulmaktadır. (S)açılım yanlısı her kesimden güçler ise direnişi unutma ve unutturma çabasındadır!

Tarih iki uzak ilkeyi eylem kardeşi yapan gelişmeleri  yazdığında birkaç yaprakta bunlar yazılı olacak!

Ceyhun BALCI, 27.06.2013