GEZİ’DEN, LİCE’YE…

Gezi Parkı direnişinin Türkiye’deki bir çok taşı yerinden oynattığına kuşku yok! Her geçen gün farklı bir durum ve boyut değişimiyle karşılaşıyoruz. Bu da şaşkınlıklara ve ne yapacağını bilemezliklere yol açıyor.

 

Lice’de dün yaşanan kanlı olaylardan sonra tepki İstanbul’da gösterdi kendisini. Direniş ortamı bir barut fıçısı gibi! Kıvılcıma bakıyor patlamak için.

 

Şöyle bir geriye gidelim!

 

Habur’da kahramanlar gibi karşılanan eşkıyanın ayağına savcı-yargıç götürenler kimlerdi?

 

Ya eli kanlı katille MİT Müsteşarı düzeyinde görüşüp çözüm arayanlar?

 

Milletvekillerine postacılık görevi yükleyip İmralı-Kandil iletişimi sağlayanlara ne demeli?

 

Tüm bunlar olurken bir de KCK davası çıkmıştı ortaya! KCK davası en az Ergenekon, Balyoz, askeri casusluk, ve benzerleri  kadar kurgudur. Terör,stlerle görüşenlerin kalkanıdır bu dava! Açılım adı altında görüşme konusu yapılan ve her geçen gün yol alan bir konuda birilerini bu hedefe varmakla suçlayabilmek ve bunu topluma yutturabilmek hamgi akla sığdırılabilir? KCK denen yutturmacaya olan gereksinim giderek azaldığı için sanıkların da birer birer salıverildiğini görüyoruz.

 

En taze haber Güneydoğu’da yaklaşan konfederasyon (belki de ayrılık) ortamıyla uyumlu yerek güvenlik gücü oluşturulmasıdır.

 

Yukarıda anılan çarpıcı gelişmelere karşı güvenlik güçlerinin tepkisi olmuş muydu? Daha dün eli silahlı dağdan inmeler göstermelik çekilme sergilerken görmezden gelmemiş miydi anlı şanlı güvenlik güçleri?

 

Bu olaylar ışığında değerlendirildiğinde Lice’de toplanıp karakol inşaatına yürüyen birkaç yüz kişilik topluluğa yönelen müdahaleyi bir yere sığdırmak olanaklı mıdır?

 

29 Haziran 2013 Türkiyesinde süreç tamama erme yolunda hızla ilerlerken Lice’deki topluluğa yönelik şiddet hoş görülebilir mi? Lice’deki topluluğun siyasi eğiliminden söz etmeye gerek bile görmüyorum. Bunca gelişme yaşanmışken günah keçiliği Lice’de toplananlara mı kaldı? Kuşku duyulmasın ki; Lice’de yaşananlar jet hızıyla soruşturulacak ve seçilmişlerin başını ağrıtmayacak şekilde sonuçlandırılacaktır.

 

Bir yeni haber ne demek istediğimi anlatmama yardım edecektir! TSK, hızlı davranarak hükümeti açığa düşürmüş! İç Hizmet Yasası’nın 35. Maddesini resmi internet sitesinden kaldırmış.

 

Ülkeyi her türlü tehdit ve tehlikeden koruma niyetini bir yana bırakmış silahlı kuvvetlerin bir kaç yüz kişilik topluluktan ne istediğini açıklaması gerekmez mi?

 

Lice’de yaşananlara İstanbul ve diğer yurt köşelerinden gelen dayanışmayı bir de bu pencereden irdelemek yararlı olmaz mı? Eğer, amaç ayrışmak değil de birleşmekse!

 

Ceyhun BALCI, 29.06.2013

 

 

BRE’TÜRKİYE

Biz Türklerin Brezilya ile ilişkisi futbol üzerinden olageldi! Yetmişlerde Didi ile kurulan köprünün altından çokça su aktı. Didi’nin ayrılışı sırasında yaşanan duygusallık hiç aklımdan çıkmaz! Benzer durum yakınlarda önce heykeli dikilip, sonra postalanan Alex’le yaşanmıştı!

Artık bu dev Latin Amerika ülkesiyle eylem kardeşi olduk! Orada Türk, burada Brezilya bayrakları karşılıklı saygı ve sevginin kanıtıdır.

Brezilya 8.5 milyon km² olan yüzölçümü ile bu bakımından Türkiye’yi yaklaşık 10’a katlıyor. Nüfus yönünden ise 200 milyon insanıyla ülkemizin üç katı insan kaynağına sahiptir. Portekizce konuşan Brezilya bu dile adını veren ülkeye de fark atar hem nüfus (10 milyon) hem yüzölçümü (92 bin km²) bakımından.

Bir zamanların denizler fatihi ve denizaşırı sömürgecisi Portekiz İberya’ya sıkışıp kalsa da hiç olmazsa dili yaşatılmaktadır Brezilya’da. Tüm Latin Amerika ülkelerine benzer bir acılı geçmişe sahip. Darbeler ve emperyalist işbirlikçisi yüz karası yöneticiler tarihini oluşturur bir bakıma Brezilya’nın!

Eylem kardeşliğine dönecek olursak! Yönetenlerin eylemlere yaklaşımı ve eylemlere verdikleri geri bildirim siyahla beyaz zıtlığına benzetilebilir.

Türkiye’de kolluk güçleri basınçlı-ilaçlı su, gaz bombası, plastik mermi ve cop kullanımında sınır tanımazken; biber gazı üreticisi ve dışsatımcısı Brezilya’da polise kesinlikle şiddet kullanılmaması buyruğu verilmiştir.

BRICS ülkeleri topluluğunun üyesi olan Brezilya’da halk yeterli bulmasa da şimdiden kazanımlar elde etmiş durumdadır. Brezilya’yı yönetenler eylemcileri karalamak bir yana yüceltmeyi yeğlemişlerdir. Türkiye’de ise camiye ayakkabıyla girdiler, içki içtiler, çadırlarda fuhuş yaptılar denilerek karalanmaktadır bu soylu direniş!

Brezilya’da, Türkiye’den esinlenilen halk tepkisinin hiç olmazsa bir devlet reformuna giden yola girdiğini söylemek mümkün. Türkiye’de ise isteklerin karşılanması bir yana direnişçi Ethem Sarısülük’ü öldüren polisin serbest kaldığı ve direnişçilerin yıldırılmasına yönelik tutuklama dalgaları gözlemlenmekte. Hatta, orantısız zekâya orantısız güçle karşılık veren polisin destan yazdığından söz edilebilmektedir.

Brezilya’da direnişe saygı duyan anlayışa karşılık; Türkiye’de direniş (s)açılımla karşılık bulmaktadır. (S)açılım yanlısı her kesimden güçler ise direnişi unutma ve unutturma çabasındadır!

Tarih iki uzak ilkeyi eylem kardeşi yapan gelişmeleri  yazdığında birkaç yaprakta bunlar yazılı olacak!

Ceyhun BALCI, 27.06.2013

 

 

 

 

KORKUT BORATAV DİYOR Kİ…

Öncelikle Korkut Boratav’ı tanımalı! Marksist iktisatçı yazar künyesinde! Pertev Naili Boratav’ın oğludur. Aile boyu baskı ve sıkıntı çekmiş bir kişiliktir. Babasının başına gelen kendi başına 12 Eylül’de gelmiştir. 1402’lik olmuştur. Yoluna çıkan engellere kulak asmamıştır. Başkalarınınkini de kendi derdi bilenlerdendir. İzzettin Önder’in yazısı denetime takılınca Cumhuriyet’te yazmayı ikileme düşmeksizin bırakmıştır.

Yaşamı zorluklarla geçmiş bir kişinin güncel durumla ilgili düşünceleri daha bir anlamlı ve önemli olmalı!

Türkiye’de kabaran halk hareketini bir orta sınıf başkaldırısı olmaktan çok sınıf hareketi olarak niteliyor Boratav!

Bir de ders çıkartılmalı diyerek Sosyalist sol ve Kürt Hareketi’ne şöyle sesleniyor:  “Sosyalist solun Türkiye Cumhuriyeti ve Cumhuriyet’in kazanımları ve bunların sembolleriyle ile barışmayı öğrendiğini umuyorum. Kürt Hareketi’nin ise Türk halkının eski bir özdeyişindeki  (körle yatan şaşı kalkar) bilgeliği algıladığını ummak isterim. İslâmcı faşizm ile uzlaşarak demokrasiye, özgürlüğe kavuşmak mümkün değildir.”

Boratav’ın değinileri hep önemliydi! Bugünlerde çok daha önemlidir! Direniş sersemlemesini atlatma çabası içindekiler kafa kafaya vermiş durumda bir kez daha! Bir yandan iktidar diğer yandan Kürt ayrılıkçılığı (S)açılım derdinde! Bir özdeyişimize benzetmek gerekirse : “Kasap et, koyun da can derdinde!”

Şurada, burada muhalefet yapar gibi görünen sosyalist solun da eli kulağındadır! Barış, anaların ağlamaması, vb “yüce” değerlere hayır diyemezler.  

“Yetişin solcular!” barış treni kalkıyor, binmeyen kalmasın…

Ceyhun BALCI, 26.06.2013

 

 

AKDENİZ OYUNLARI

 

Üç anakaranın olimpiyatıdır Akdeniz Oyunları! Yapılmasına 1948 Londra Olimpiyatları sırasında karar varilmiş! Fikir babasının ülkesi Mısır ilk oyunlara ev sahipliği yapmış!

 

Mersin kendi adına ilk ülkemiz adına ikinci kez Akdeniz Oyunları kenti olmaktadır.

 

Bundan 42 yıl önce İzmir oyunlara ev sahipliğ yaparak spor tesisi patlaması yaşamış ve ekilenleri izleyen yıllarda fazlasıyla biçmişti.

 

Olimpiyatlara 3. kez aday olan İstanbul’un bir olimpiyat kenti olup olmayacağı henüz belli değildir.

 

Olmuşun değil olmamışın düşüyle yaşayan bizlerin bu durumu anımsamasında yarar var! Olimpiyat kenti olmuş üç kentimiz vardır!

İzmir bir kez Akdeniz Oyunları, bir kez de Universiade ev sahipliği yaparak bu alanda öncüdür. Erzurum da Kış Üniversite Oyunları ev sahipliği ile adını yazdırmış durumdadır olimpik kent hanesine!

 

Şimdi de Mersin! Hem Mersin hem de İzmir geçmişte ve günümüzde spor kenti olma özelliğiyle  olimpik ev sahipliğini iyi değerlendirmektedirler.

 

Erzurum’a bir tepeden bakıldığında kentin silüetine girmiş olan kayakla atlama kulelerinin kış üniversite oyunları sonrasında bir kez bile kullanılmamış olması derin bir yaradır!

 

Olimpiyatlar yapıldıkları ülkeden çok ev sahibi kentin adıyla anılırlar. 2000 yılındakini Avustralya değil Sidney Olimpiyatları olarak anımsarız! Moskova, Atlanta, Seul, Barselona, Atina, Pekin olimpiyatları ülkelerinin adıyla anılmazlar!

 

Mersin’deki Akdeniz Oyunları bu bağlamda ağır yaralıdır! Kentin seçilmişi oyunlardan yalıtılmıştır! Kentliye yaraştırılan farklı mı? Belki de tarihte ilk kez kentli kendi olimpiyatından uzak tutulmuştur. “Diren Mersin!” demeleri olasılığı yok mu?  Tüm suç bu olasılığın!

 

Açılışta Mersinli yok! Taşıma yandaş-candaş çok!

Spor karşılaşmaları ve yarışmalarında da durum iç açıcı sayılmaz!

Yunanistan ekonomik kriz gerekçesiyle vazgeçtiği için üstlendiğimiz Mersin Oyunları’na kısa zamanda hazır duruma gelmek haklı bir övünç sayılabilir belki ama olimpiyatta tek sorunun tesis yapmak olmadığını , hemen her spora hem izleyici hem de yarışmacı olarak katılmanın da önemli olduğunu kavramak zorundayız!  Olimpiyat adayı bir ülke için prova niteliğindeki bu deneyimler son derece önemli! Olimpiyat oylamasında yediğimiz bu hurmaların bizleri rahatsız etmemesini dilemekle yetinelim!

 

Bir başka olumsuz not bayrağımızı taşıttığımız kendini bilmez pehlivanımızla ilgili olmalı! Yandaşlığı içselleştirmekte sakınca görmeyen bu pehlivanımızın çevikliğine diyecek sözümüz olamaz belki ama; zeki ve ahlaklı olduğunu söylemek hiç de kolay değil!

 

Bir söz de spor alanlarındaki müzikle ilgili! Boks maçları sırasında Türk sporcunun raund aralarında Mehter Marşı, yabancılarınkinde pop müzik! İşte bu hiç olmadı! Mehter Marşı’na sözümüz yok! Ama, eğer olimpiyat bir spor etkinliği olmasının yanı sıra kültürel sergi işleviyle de donatılmışsa Mersin’de bu coğrafyanın değerlerini olabildiğince görücüye çıkartmak ve bu değerler arasında ayrımcı olmamak da bir o kadar önemli!

 

Zeugma, Göbeklitepe, Karatepe yakındaki eskil kentlerden bir kaçı! “Silifke’nin Yoğurdu” ya da “Kekliği Düz Ovada Avlarlar” öz be öz Mersin ezgileri olarak dinletilmeye değecek denli hoş melodiler değiller midir?

 

Son sözüm halter denen sporu yapan ve yaptıranlarımıza! Doping rezaletiyle bütünleştik desek yeridir! Halterin temizlik gereksinimi ivedi bir durum! Gerekirse bir süre uluslararası etkinliklere katılıma ara verilmeli!

 

Ceyhun BALCI, 24.06.2013

 

 

KAÇAN ADAM

Halk hareketi deneyimlendikçe yürekli ve gözüpek bir tutum sergiliyor. Bayrağa karşı gaz, karanfile karşı basınçlı su caydırmak bir yana; direnci artıran bir etkene dönüşüyor. Su verildikçe güçlenen çelik gibi gazlandıkça, sulandıkça, coplandıkça katlanan direnç! Çelik gibi irade diyelim!

Sürekli boyut değiştiren; başlangıçta yürüyen ve haykıran ama şimdilerde duran ama her koşulda direnen adamların karşısında artık kaçan adam var!

Şimdilik eylem alanlarından kaçmasa da polis kaçan adam rolünü üstlenmiş durumda!

Atamaların açıldığı 6 saat içinde İstanbul’dan ayrılma iradesi gösteren 1600 polis “kaçan adam” imgesinin canlı kanıtıdır.

Halk hareketi yorulmak bilmiyor! Polisin yorulmaya başladığı gözleniyor. İstanbul’dan kaçan polis bu durumu doğruluyor.

Her ne kadar elbette şimdilik sıcak temas sırasındaki tutum ve davranışına yansımamış olsa da; polisin üst düzey buyruklarla zorlandığı vahşi davranışların da bu “kaçan adam” tablosuna katkısı olmuş mudur? Kim bilir! Belki de fazlaca iyimser bir saptamadır!

Kesin olan rollerin değiştiğidir!

Başlangıçta kaçanlar dimdik durmaya başlarken önceleri kovalayanlar kaçan olmuştur.

Önemli bir gelişmedir!

Ceyhun BALCI, 24.06.2013